ียนซี “ได้ ข้านั้นไม่มีปัญหาเลย …ขอเวลาข้าหนึ่งวันแล้วกัน”
เดิมทีนางตั้งใจจะเข้าไปเสี่ยงโชคในป่าหนานอู้ ทว่ามาตอนนี้มีข่าวดี เสียเวลาไปสักสองสามวันไม่เป็นปัญหาอันใดเลย
“ได้”
หลินเอ๋อร์ที่ในเวลานี้ได้รับอนุญาตให้เข้ามาแล้วกล่าวขึ้น “พี่สาว บ้านของเรานั้นมีแต่ห้องที่ทรุดโทรม คงต้องทำให้ท่านลำบากแล้ว”
มู่เฉียนซีรีบกล่าว “ไม่เป็นไร อย่างไรเสียการปรุงยา ขอแค่เพียงมีพื้นที่สักหน่อยก็พอแล้ว”
“ขอรับ” หลินเอ๋อร์พยักหน้าอย่างกระตือรือร้น
ร่างกายของชิวหลิงนั้นแย่มาก แต่ทว่าโชคดีที่ที่นี่นั้นมีสมุนไพรวิญญาณอยู่ไม่น้อย นางจึงได้สกัดออกมาเพื่อซ่อมแซมอวัยวะภายในของตนเองที่เสียหายไปอย่างไม่เป็นปัญหา
แต่หากคิดที่จะฟื้นฟูให้ได้ถึงขั้นสูงสุดนั้น อย่างน้อยคงต้องใช้เวลารักษาไปอย่างช้า ๆ อีกหนึ่งปีถึงจะเห็นผล
เมื่อมู่เฉียนซีเข้าไปในห้องปรุงยา นางก็ไม่สนใจสิ่งรอบด้านแต่อย่างใด ไม่นานนัก ค่ำคืนหนึ่งก็ได้ผ่านไป
วันรุ่งขึ้นมู่เฉียนซีกำลังปรุงยาอยู่ในห้อง ทางด้านนอกก็มีเสียงโหวกเหวกลอยมา
ชายหนุ่มที่ดูดุร้ายหลายคนล้อมหลินเอ๋อร์ไว้ ผู้ที่ดูเป็นหัวโจกกล่าวว่า “เจ้าหนู เงินที่ต้องจ่ายวันนี้ เอาออกมาให้หมด”
หลินเอ๋อร์กล่าว “เงินพวกนั้นต้องเอาไปซื้อยาให้ท่านแม่ ข้ายังให้พวกเจ้าไม่ได้”
“ในเมื่อไม่ให้! เช่นนั้นก็… พวกเราตีมัน ตีไอ้สวะน้อยนี่ให้ตาย!”
— ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก! —
เด็กหนุ่มหลายคนลงไม้ลงมือทุบตีต่อยถีบใส่
