หลินเอ๋อร์ที่ผอมบางชุดหนี่ง หลังจากที่ทุบตีเสร็จและหลินเอ๋อร์ยืนขึ้นมา ผู้เป็นหัวโจกก็เดินเข้ามากล่าวข้างหูของหลินเอ๋อร์ว่า “เจ้าหนู เจ้าอยากอยู่อย่างกินดีมีสุข ไม่โดนผู้อื่นรังแกหรือไม่ ?”
หลินเอ๋อร์กําหมัดแน่นไม่กล่าวอะไร เด็กหนุ่มคนนั้นจึงกล่าวต่ออีกว่า “ที่จริงแล้วมีโอกาสที่ดี ขอเพียงเจ้าเอายานี้ไปใส่น้ำให้แม่เจ้าดื่ม เช่นนั้น…”
“เจ้าต้องการสิ่งใดก็ได้สิ่งนั้นแล้ว”
ด้วยรูปลักษณ์เช่นนั้นของชิวหลิง แม้ว่านางจะร่างกายอ่อนแอขี้โรค แต่ก็มีคนมากมายที่เล็งชอบนาง
แต่ในดินแดนอันแสนห่างไกลนี้ ไม่มีใครสามารถทำอะไรให้ชิวหลิงยอมได้ จึงได้นำเอาแนวคิดนี้มาไว้ที่หลินเอ๋อร์ ผู้ที่สามารถเข้าไปใกล้นางได้
ให้หลินเอ๋อร์ไปวางยาทำร้ายมารดาของตน คนพวกนี้ยังอุตส่าห์คิดออกมาได้
หลินเอ๋อร์เป็นเด็กอ่อนโยนจิตใจดี เมื่อก่อนถูกพวกเขาตีก็ยังไม่ค่อยจะเกลียดชัง แต่เวลานี้หลินเอ๋อร์รู้สึกโกรธอย่างมาก
“พวกเจ้ากล้าจะทำร้ายท่านแม่ของข้า ข้าขอสู้ตายกับพวกเจ้า!”
หลินเอ๋อร์พุ่งเข้าหาพวกเขาราวกับหมาป่าตัวน้อยที่บ้าคลั่ง แต่เขาเพียงคนเดียวจะเป็นคู่ต่อสู้ของชายร่างกํายําเหล่านี้ได้อย่างไร ? อีกทั้งในบรรดาเด็กหนุ่มเหล่านี้ยังมีผู้ที่เป็นจอมภูตผู้หนึ่งด้วย พวกนั้นเล่นเอาเสียไม่มีจังหวะให้หลินเอ๋อร์ได้สวนกลับเลย
— ตุบ! ตุบ! ตุบ! —
“เจ้าหนู เจ้ากล้าไม่ตอบตกลงเรอะ ?!”
“เจ้ายังมีความกล้ามาต่อกรพวกข้าอีก กล้าที่จะสวนกลับ!”
“
