ยนซี “เจ้าจำเป็นต้องเดินทางให้ยุ่งยากเช่นนั้นด้วยหรือ ? จากตำแหน่งที่เจ้าอยู่ตอนนี้ เดินทางข้ามเทือกเขาชีชงไป เจ้าก็เข้าสู่เขตเทือกเขาหนานอู้แล้ว”
มู่เฉียนซี “อาถิง เจ้ารู้หรือไม่ว่าเส้นทางนี้มันอันตรายมากแค่ไหน ?”
อาถิง “ข้ารู้ ถึงแม้ว่าตอนนี้การฝึกฝนของเจ้าจะเป็นไปอย่างรวดเร็ว แต่มันก็ยังไม่เพียงพอ หากเจ้าไม่โหดร้ายกับตัวเองสักหน่อย เจ้าจะทำลายสำนักอวิ๋นเยียนได้อย่างไร และเจ้าจะเอาคืนเจ้าขี้โอ่นั่นได้อย่างไรกันจริงไหม ?”
มู่เฉียนซีเข้าใจดี หากไม่โหดร้ายกับตัวเองสักหน่อย นางจะปรุงยาระดับสูง ๆ ออกมาได้อย่างไรกันล่ะ การฝึกฝนก็เช่นกัน
มู่เฉียนซีพยักหน้า “ตกลง ข้าจะทำตามที่เจ้าแนะนำ”
อาถิง “เจ้าวางใจได้ มีข้าอยู่ เจ้าไม่ตายแน่นอน”
“ไม่ตาย แต่ถ้าหากพลาดขึ้นมาระหว่างทางจะทำอย่างไร ?”
“ข้า…”
ในขณะที่มู่เฉียนซีกับอาถิงกำลังถกเถียงกันอยู่ ทันใดนั้นเสียงของข้ารับใช้ผู้หนึ่งก็ดังขึ้นว่า “ท่านผู้นำตระกูล ท่านไป๋กั๋วกงกับคุณชายน้อยไป๋มู่เฟิงมาขอพบขอรับ”
