อาถิง “ตอนนี้การฝึกของเจ้าเป็นไปอย่างรวดเร็วมาก อย่าว่าแต่ฝึกให้เหนือกว่าเจ้าหมอนั่นเลย อีกไม่นานก็จะถึงวันเกิดของอวิ๋นเหนี่ยว คุณหนูใหญ่แห่งสำนักอวิ๋นเยียนนั่นแล้ว เจ้าต้องรีบฝึกให้แข็งแกร่งกว่านี้ ไม่เช่นนั้นจะซวยเอาได้”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย “อวิ๋นเหนี่ยวอะไรกันเล่า นางชื่ออวิ๋นเฟิ้งต่างหาก ว่าแต่เจ้ามีวิธีอะไรบ้างล่ะ ?”
“การผจญภัย การต่อสู้ ล้วนแต่เป็นสิ่งที่จำเป็นทั้งสิ้น ข้าได้สำรวจดินแดนเซี่ยโจวมาแล้ว เจ้าต้องเดินทางไปที่เทือกเขาอันตรายที่สุดของเซี่ยโจว เจ้าลองไปที่ป่าหนานอู้ ณ เทือกเขาหนานอู้ดู” อาถิงกล่าว
ป่าหนานอู้อยู่ทางตอนใต้ของเซี่ยโจว เป็นป่าต้องห้ามและอันตรายมาก
ผู้คนที่เดินทางเข้าไปในเทือกเขาหนานอู้ ไม่มีใครมีชีวิตรอดกลับมาสักคน นี่เป็นสถานที่ที่อันตรายมากในเซี่ยโจว หากพลังวิญญาณไม่ถึงขั้นจักรพรรดิ ก็ไม่มีใครกล้าย่างเท้าเข้าไป
ถึงแม้ว่าข้อเสนอนี้ของอาถิงจะอันตรายมาก แต่อย่างไรแล้วก็ต้องไปเทือกเขาหนานอู้นี้สักครา สมุนไพรวิญญาณสองชนิดนั้น ตลอดทั้งชีวิตนี้ที่ผ่านมา นางก็ไม่เคยได้ข่าวคราวอะไรเกี่ยวกับมันเลย นางต้องไปเสี่ยงโชคเอาในสถานที่ที่อันตรายนั้นสักครั้ง บางทีอาจจะโชคดีเจอสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นก็ได้
มู่เฉียนซี “รอให้ข้าจัดการเรื่องที่จวนเสร็จเรียบร้อยก่อน ข้าจะเดินทางไปทางตอนกลาง และจะไปป่าหนานอู้ทางใต้นั่น”
อาถิงยกมือขึ้นมาวาดแผนที่หนึ่งตรงหน้ามู่เฉี
