อ้านจิ่วคุกเข่าลงกับพื้นข้างหนึ่ง เขากล่าวด้วยความเคารพ “นายท่าน”
มู่เฉียนซีตกตะลึง นางยิ้ม กล่าวว่า “จิ่วเยี่ย เจ้ามาได้อย่างไร ?”
จิ่วเยี่ย “ทางแคว้นเฉียนเซี่ยได้เตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว ขอเพียงแต่ทันทีที่นางปรากฏตัว พวกนั้นก็จะแจ้งข้า”
“เรื่องถอนหมั้น เจ้าไม่มีความคิดเห็นใดเลยหรือ ?” มู่เฉียนซีถาม
“ไม่เป็นไร ยกเลิกงานหมั้นนี่เสีย เจ้าก็จะเป็นของข้า หวงจิ่วเยี่ยแล้ว”
“เจ้าเอาแต่ใจเกินไป ไม่มีการหมั้นหมายแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเราก็เป็นเพียงหมอยากับคนไข้เท่านั้น”
จิ่วเยี่ยคว้ามือของมู่เฉียนซีเอาไว้ แล้วจึงกล่าวขึ้น “เจ้าได้รับสิ่งของแทนใจของข้าไปแล้ว”
“นี่ไม่นับ” ตอนนั้นนางถูกจิ่วเยี่ยบีบบังคับให้รับแหวนมังกรเทพวารี แต่กลับคาดไม่ถึงเลยว่าจะให้ผลดีเช่นนี้ด้วย
“ข้าเองก็ได้รับของแทนใจของเจ้าแล้วเหมือนกัน” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างนิ่งสงบ
“อะไร ? ข้าไปให้ของแทนใจกับเจ้าตอนไหน ทำไมข้าถึงจำไม่ได้ ?” มู่เฉียนซีกล่าวถามขึ้น
“งานฉลองภาวะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ของเจ้า” จิ่วเยี่ยกล่าวขึ้นช้า ๆ
“งานฉลองภาวะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ของข้า ปิ่นปักผมที่ท่านอาเล็กมอบให้แก่ข้า เจ้า… เจ้าเริ่มใช้แผนร้ายกับข้าตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว เจ้า…”
“ไม่เพียงเท่านั้น” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างสงบนิ่ง”
มู่เฉียนซีคว้าจิ่วเยี่ยเอาไว้แล้วถามขึ้น “ไม่เพียงเท่านั้น เช่นนั้นแล้วยังมีอะไรอีกรึ ? เจ้าบอกข้าให้ชัดเจนสิ”
“เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าก็จะรู้
