่เข้ามา นางกล่าวถาม “เจ้ามีอะไรหรือ ?”
— ฟึ่บ! —
อ้านจิ่วคุกเข่าลงกับพื้น
มู่เฉียนซีตะลึงงัน “เหตุใดจู่ ๆ ถึงได้มีพิธีรีตองอะไรใหญ่โตเช่นนี้ ? นี่มันไม่ใช่ปกติอย่างที่เจ้าเป็นเลย”
“ถวายบังคมพระชายา… ก่อนหน้านี้ข้าล่วงเกินท่านไปมาก โปรดอภัยให้ข้าด้วย” อ้านจิ่วกล่าวขึ้น
“พระชายารึ ?” มู่เฉียนซีอ้ำอึ้ง นางกลายเป็นพระชายาของใครตั้งแต่เมื่อไรกัน
“ฝ่าบาท เอ่อ… ใช้ชื่อของข้าปฏิบัติการในแคว้นจื่อเยี่ย ซวนหยวนจือพระราชทานงานอภิเษก เขาไม่ได้ปฏิเสธและไม่ได้ฆ่าท่าน นั่นก็แสดงว่าเขานั้นยอมรับท่าน เช่นนั้น… เช่นนั้นแล้วท่านจึงเป็นพระชายาของพวกข้า”
มู่เฉียนซี “แต่ข้าจำได้ว่าบุรุษที่หมั้นกับข้าคือซวนหยวนจิ่วเยี่ย มิใช่หวงจิ่วเยี่ยฝ่าบาทของเจ้า”
อ้านจิ่วเหงื่อแตกพลั่ก เขาไม่ได้คิดเลยว่าฝ่าบาทนั้นจะบอกชื่อจริงแก่พระชายาแล้ว
ข้อความหมั้นหมายที่เขียนไว้นั้นเป็นชื่อของเขาก็จริง แต่… ฝ่าบาทคงจะไม่สั่งฆ่าเขาผู้ที่เป็นคู่หมั้นตัวจริงของงานนี้อย่างไม่มีผู้ใดล่วงรู้หรอกกระมัง!
อ้านจิ่วนั้น จู่ ๆ เขาก็กล่าวขึ้นมา “พระชายา ขอให้ท่านโปรดยกเลิกสัญญาการอภิเษกนี้ให้เร็วที่สุดเถอะ”
ทว่าอ้านจิ่วเพิ่งกล่าวจบ เสียงที่นุ่มลึกดั่งเช่นเหล้ารสหอมหวานลอยมา “อ้านจิ่ว เจ้านั้นกล่าวได้ดี งานหมั้นงานอภิเษกเหล่านั้น หากว่าเจ้ายกเลิกแล้ว… ซีจะเป็นภรรยาของข้า”
.
