ู้นี้กลับเป็นสีดำ และคนผู้นั้นดูมีอำนาจเหนือทุกสิ่งอย่างราวกับเป็นปีศาจ ทว่าคนผู้นี้แม้ดูเป็นคนแข็งแกร่ง แต่หากเทียบกับซวนหยวนจิ่วเยี่ยคนที่เป็นที่รู้จักแล้ว ยังแตกต่างกันมาก
“พี่สาม” ในที่สุดใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกนั้นพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย
โอวหยางหว่านกรีดร้องดังลั่น “เจ้าคือซวนหยวนจิ่วเยี่ยรึ ? เจ้า…”
“ในเมื่อเจ้ามาแก้แค้น… เหตุใดต้องรอจนถึงตอนนี้ ?”
“ข้าไม่ใช่ซวนหยวนจิ่วเยี่ยแล้ว นามของข้า…อ้านจิ่ว ข้าปีนป่ายขึ้นมาจากนรกเพื่อมาแก้แค้นเจ้า คำตอบนี้เจ้าพอใจหรือไม่ ?” อ้านจิ่วกล่าว
ในสายตาของโอวหยางหว่าน เขาเปรียบเสมือนวิญญาณชั่วร้ายที่คลานมาจากนรกเบื้องลึก ควันดำอันหนาทึบปกคลุมร่างของซวนหยวนจิ่วเยี่ยเอาไว้
มู่เฉียนซีจ้องมองบุรุษตรงหน้า จิ่วเยี่ยที่ตาสีฟ้ากล่าวเอาไว้ไม่มีผิด ซวนหยวนจิ่วเยี่ยผู้มีดวงตาสีดำผู้นี้ปีนป่ายขึ้นมาจากนรกจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ในเมื่อคนผู้นี้ไม่ใช่ศัตรู เช่นนั้นก็คงง่ายที่จะจัดการ
มู่เฉียนซี “ฉินป้า แคว้นชิงของเจ้าพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์แล้ว เจ้ากลายเป็นนักโทษของข้า เจ้าคิดว่าเจ้าจะเอาอย่างไรต่อ ?”
.
