ผู้อาวุโสรอง “ท่านอย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้จะดีกว่า”
ความแข็งแกร่งของชายผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นเพียงขั้นจักรพรรดิเท่านั้น แต่พลังอันแข็งแกร่งที่กดดันพวกเขากลับน่าเกรงกลัวกว่าเจ้าสำนักมากนัก คนผู้นี้ไม่อาจล่วงเกินได้ ไม่อาจล่วงเกินได้เด็ดขาด
“อ๊า!” อวิ๋นฮุ่ยกรีดร้องขึ้นมาเสียงดังลั่น ชายผู้นี้นับว่าเป็นฝันร้ายของนางเลยก็ว่าได้
“ใครก็ตามที่กล้าแตะผู้หญิงของข้า มันต้องตาย”
พลังอันแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาอีกครั้ง เหล่าคนที่อยู่รอบ ๆ พลันกลายเป็นโครงกระดูกขาวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ คนเหล่านั้นตายไปอย่างลึกลับ อย่าว่าแต่โอกาสตอบโต้เลย พวกเขาไม่มีแม้กระทั่งโอกาสที่จะป้องกันตัวด้วยซ้ำ
— ปัง! ปัง! ปัง! —
เมื่อคำกล่าวของจิ่วเยี่ยดังก้องขึ้น พลังน้ำแข็งในการสู้รบที่อยู่ข้าง ๆ ก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ดวงตาเย็นยะเยือกคู่นั้นจ้องมองจิ่วเยี่ยและมู่เฉียนซี คิดอยากจะพรวดเข้าไปถกเถียงสักหน่อย แต่แล้วก็ต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้ เขาหมายใจจะต่อสู้กับศัตรูเสียก่อน
มู่เฉียนซีจับมือจิ่วเยี่ยไว้ นางกล่าว “เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ? ไม่ได้มีผลกระทบอันใดต่อคำสาปของเจ้าใช่หรือไม่ ?”
จิ่วเยี่ยกล่าว เสียงเขาเย็นชาเหมือนเช่นเคย “ไม่มีปัญหา”
“ถึงจะไม่เป็นไรแต่ก็เจ้าก็ยังไม่ควรลงมือด้วยตัวเองเช่นนี้”
ทันใดนั้นมีเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้น ฉับพลันเกิดแสงสีเขียวอ่อนส่องประกายครอบคลุมไปทั่วทั้งพื้นที่
“หยุดเวลา!”
ทุกคนในท
