ี่นี้หยุดนิ่งลงทุกการเคลื่อนไหวทันที มู่เฉียนซีรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น นางรีบใช้โอกาสนี้จัดการกับศัตรูอย่างรวดเร็วที่สุด
— ตูม! —
เป็นอาถิงนั่นเอง ถึงแม้ว่าอาถิงจะหลับใหลไปในช่วงเวลาหนึ่งแล้วเพิ่งจะตื่นขึ้นมา แต่ระยะเวลาในการหยุดเวลานี้ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก นางจัดการศัตรูไปได้ไม่เท่าไหร่เวลาก็กลับมาเดินเป็นปกติอีกครั้ง
ผู้อาวุโสที่สาม อีกทั้งเจ้าสำนักอวิ๋นเห็นร่างของคนในสำนักตนเองล้มลงไปกับพื้นอย่างแปลกประหลาด พวกเขารู้สึกใจแปลกใจขึ้นมา
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ไปได้ ?!
คนเหล่านี้ของพวกเขา ถูกฆ่าสังหารไปตั้งแต่ตอนไหนกันหรือ ?
ผู้อาวุโสรองแค่นเสียงเข้มขรึม “หากเจ้ายังยืนยันที่จะปกป้องสตรีผู้นี้ เช่นนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจเจ้าแล้ว!”
ทันใดนั้นแสงสีเขียวสว่างวาบขึ้น ร่างที่งดงามของชายหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน
คิ้วงามโค้งเหมือนภาพวาดหมึกดำ ผิวขาวราวหิมะ ใบหน้าที่งดงามหมดจดราวกับภาพวาดของจิตรกรฝีมือดี ผมยาวสีเขียวอ่อนสยายลงมาจากไหล่ราวกับไหมชั้นดี ภายใต้ขนตาราวกับปีกผีเสื้อกระพือนั้น คือดวงตาสีเขียวสุกใสที่ดูพร่างพราวชวนให้หลงใหล
พลังอันแข็งแกร่งอย่างไร้เทียมทานของจิ่วเยี่ยในตอนที่เขาปรากฏตัวนั้น ทำให้ทุกผู้คนตกใจจนลืมมองความงดงามของเขาไป แต่การปรากฏตัวของอาถิง กลับทำให้ทุกคนทึ่งในความงดงามราวเทพเซียนของเขา เขาดูอ่อนช้อยไร้ซึ่งความก้าวร้าวใด ๆ
“พวกขยะไร้ประโยชน์!” อาถิงตะโกน
หล
