“พวกเจ้าระวังตัวด้วย” เมื่อมู่เฉียนซีกล่าวจบ เงาร่างสีม่วงก็พุ่งไปยังศาลาหยกขาว
อวิ๋นฮุ่ยที่ลุกขึ้นมาอย่างน่าสมเพชเห็นใบหน้าที่ดูสง่างามของสตรีผู้หนึ่ง สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างมาก “เป็นเจ้าอีกแล้ว”
นางตะโกนขึ้น “ท่านพ่อ รีบหยุดนางเอาไว้ อย่าให้นางเข้าไปใกล้ศาลาหยกขาวนั่นเด็ดขาดนะเจ้าคะ”
หม้อเทพใบนั้นยอมรับแต่สตรีงาม มู่เฉียนซีทำให้นางรู้สึกอันตรายเป็นอย่างมาก
เจ้าสำนักอวิ๋นกล่าว “ถ้าหากแม่หนูผู้นี้ทำได้ก็เป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่ง ขอแค่เพียงนางสามารถนำเอาหม้อเทพนิรันดร์ออกมาได้ พวกเราก็…”
เห็นได้ชัดว่าคนของหุบเขาหมอเทวดามีความคิดเช่นเดียวกับพวกเขา พวกเขามองมู่เฉียนซีด้วยดวงตาเป็นประกาย นางช่างเป็นสตรีที่งดงาม สมกับที่หม้อเทพนิรันดร์อาจจะเลือกจริง ๆ!
ในถิ่นทุรกันดารกลับมีบุคคลเช่นนี้ ทั่วทั้งแดนใต้นั้นยากที่จะหาสตรีใดที่เลอโฉมเช่นนางผู้นี้ได้
พวกเขามิเพียงไม่หยุดยั้งมู่เฉียนซี กลับกัน หากใครกล้าขวางมู่เฉียนซีหรือทำร้ายนาง เช่นนั้นพวกเขาได้สู้ตายกับคนผู้นั้นแน่นอน
คนของหุบเขาหมอเทวดาเหลือบมองไปที่อวิ๋นฮุ่ยและเจ้าสำนักอวิ๋นเยียนด้วยสายตาประหนึ่งกล่าวว่า ‘ก็ลองทำนางดูซี คงได้เห็นดีกันแน่นอน’
“แม่นางผู้เป็นที่รักของข้า ในที่สุดเจ้าก็ปรากฏกาย มาสิ มาหาข้า…”
เมื่อมู่เฉียนซีเข้าใกล้ศาลาหยกขาว เสียงชั่วร้ายเสียงนั้นก็ได้ลอยออกมาอีกครั้ง
“แม่นางผู้เป็นที่รักของข้า ข้านึกว่าเจ้าคิดจะมองดูผ
