งพยายามให้มากกว่านี้นะขอรับ สตรียอดเยี่ยมอย่างแม่นางมู่ คงจะมีบุรุษมากมายหมายปอง”
“อืม หลังจากที่เรากลับไปแล้ว เราจะสอนเสี่ยวอวี้ให้ดี”
หลังจากที่มู่เฉียนซีวาดเสร็จเรียบร้อย นางกล่าวถามขึ้น “ดูซะ และบอกข้าว่าเจ้าพอใจหรือยัง”
ในเวลานี้เอง ทั่วทั้งบรรยากาศสั่นสะเทือนไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างใหญ่หลวงที่ลอยออกมา “ฮ่า ๆ ๆ พอใจ! ข้าพอใจอย่างมาก เจ้านั้นได้ใจข้าเป็นอย่างมาก”
ทุกผู้คนมองไปยังศาลาหยกขาวแห่งนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าแม่นางมู่วาดสิ่งใดถึงทำให้หม้อเทพนิรันดร์มีความสุขเช่นนั้น
ใบหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนกลายเป็นเย็นชา “เจ้านั้นลืมตัวปล่อยตัวมากไปเสียแล้ว กล่าววาจาอะไรก็ให้เบาหน่อยมิได้รึ ? เสียงดังไปกระมัง”
หม้อเทพนิรันดร์สื่อสารกับมู่เฉียนซีด้วยพลังจิต “แม่นางคนงาม ข้านั้นไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะมีความรู้ในด้านนี้ ข้ายิ่งชอบเจ้ามากขึ้นเรื่อย ๆ เสียแล้ว ข้ายอมรับเจ้าเป็นนายท่านของข้าแน่แล้ว”
ทักษะการปรุงยาของมู่เฉียนซียอดเยี่ยม ส่วนเรื่องอื่น ๆ นั้นก็พอเรียนรู้มาบ้าง แต่นางไม่ใช่ระดับขั้นผู้เชี่ยวชาญ
เพื่อที่จะทำให้หม้อพึงพอใจ แน่นอนว่าต้องเอาใจให้ดี ดังนั้นแล้วมู่เฉียนซีจึงได้วาดสิ่งที่มันชอบดูเป็นอย่างมากออกมา
ในฐานะที่นางเป็นหมอยา จึงรอบรู้ในร่างกายของคนเป็นอย่างดี กอปรกับในยุคสมัยใหม่มี ‘อินเทอร์เน็ต’ ให้นางได้ดู ดังนั้นเมื่อวาดออกมาแล้วจึงทำให้เจ้าหม้อถึงกับใจเต้น
นางวาด
