“ข้า…” ใบหน้าของอวิ๋นฮุ่ยกลายเป็นสีเขียวคล้ำ แม้แต่บิดาของตนนั้นยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง หากนางเข้าไป ก็คงจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัว
นอกจากการโจมตีด้วยพิษแล้ว เข็มยาของมู่เฉียนซียังมิได้ถูกใช้งาน ในขณะที่ผู้เฒ่าผู้นั้นยังไม่ทันตั้งตัว มู่เฉียนซีไม่รอช้า พุ่งโจมตีต่อไปอย่างต่อเนื่อง
— ตูม! —
— ปัง! —
เวลานี้เอง อู๋ตี้และเสี่ยวหงก็ได้ระเบิดพลังออกมา ทำเอาผู้อาวุโสสองผู้นั้นบาดเจ็บอย่างหนัก พวกเขากล่าวอย่างใจจดใจจ่อ “ท่านเจ้าสํานัก เราจะทําอย่างไรดีขอรับ ?”
ผลสุดท้ายแล้วเจ้าสำนักของพวกเขาอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก อีกทั้งยังถูกวางยาพิษ
เจ้าสำนักอวิ๋นจ้องมองมู่เฉียนซีอย่างดุดัน กล่าวว่า “แม่สาวน้อย เจ้าอย่าได้ลำพองใจไป ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสามารถประคับประคองความแข็งแกร่งเช่นนี้ไปได้ตลอด เจอกันครั้งหน้า เจ้าจะต้องตายอย่างแน่นอน”
“ไปกันเถอะ!” เจ้าสํานักอวิ๋นรีบพาคนของเขาล่าถอยออกไปอย่างรวดเร็ว เขาที่ถูกพิษเล่นงานเข้าไปนั้นไม่เหมาะที่จะต่อสู้ยาวนานกับนาง วันนี้เขาได้ดูเบาศัตรูเสียแล้ว
เดิมทีเขาคิดว่าต่อให้สาวน้อยผู้นั้นฝืนบังคับตน เพิ่มพลังความสามารถนั้นมังคงเป็นเพียงสิ่งจอมปลอม ใครเล่าจะคิดว่านางจะมีวิชาพลังฝ่ามือที่แข็งแกร่งถึงเพียงนั้น มันนอกเหนือความคาดหมายของเขานัก!
คนของหอการค้าอันดับหนึ่งถึงกับตะลึงงัน พวกเขาได้เห็นเจ้าสำนักอวิ๋นเยียนผู้หยิ่งทะนงจนถึงขีดสุด ถูกผู้อื
