่นทำให้ต้องล่าถอยเป็นครั้งแรก
หวงฝูอวี้แค่นเสียงไล่หลัง “เจ้าหน้าด้านหน้าทน แพ้แล้วยังจะมากล่าววาจาประหนึ่งตนเก่งหนักหนา”
หลังจากที่พวกนั้นจากไปจนหมดสิ้น พลังของมู่เฉียนซีก็ค่อย ๆ ลดลงมา พลังวิญญาณจากยาเม็ดนั้นถูกนางใช้ไปจนหมดสิ้นด้วยการโจมตีสองคราเมื่อครู่นี้
หวงฝูอวี้กล่าวอย่างห่วงใย “แม่นางมู่ เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ เจ้า…”
ผลจากการบังคับเพิ่มพลังถึงสองระดับใหญ่ ๆ นั้น พวกเขาไม่อยากจะจินตนาการเลยว่ามันจะหนักหนาสาหัสเพียงใด
มู่เฉียนซีกล่าวเพื่อให้อีกฝ่ายเบาใจ “พวกเจ้าลืมไปแล้วหรือว่าข้าเป็นนักปรุงยา ? แน่นอนว่าข้าจะไม่กินยาเพิ่มพลังที่มีผลร้ายต่อร่างกายของข้าเอง”
“นั่นเป็นไปไม่ได้!”
“นั่นมัน…”
พวกเขาถูกทำให้ตกตะลึงอีกครั้ง แต่เมื่อจินตนาการถึงทักษะการปรุงยาอันน่าดึงดูดใจของมู่เฉียนซี พวกเขากลับรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติธรรมดา
อย่างไรเสียนางก็ได้พาพวกเขาลุยผ่านทุ่งสมุนไพรที่เต็มไปด้วยพิษมากมาย ทั้งหมดนั้นพวกเขาล้วนเห็นมาด้วยตาของตนเอง
มู่เฉียนซีกล่าว “รีบเดินทางต่อเถอะ จะให้พวกนั้นได้หม้อเทพนิรันดร์ไปไม่ได้”
เมื่อครู่พวกเขานั้นร่วมต่อสู้ด้วยความเป็นความตายมาด้วยกัน มู่เฉียนซีเองก็เชื่อในพวกเขา จึงไม่ได้ปิดบังในเรื่องนี้
หวงฝูอวี้ตะลึงงัน “โอ้! สิ่งที่ซ่อนอยู่ในโบราณสถานเป็นของวิเศษนิรันดร์หรอกหรือ ? มิน่า สำนักนิกายระดับสองอย่างหุบเขาหมอเทวดาและสำนักอวิ๋นเยียนถึงได้ระดมพลและรีบร้อนมา
