มีก็เพียงบุรุษที่ส่วนใหญ่หนังเหี่ยว หากไม่ใช่ผู้เฒ่าแก่ชราก็เป็นลูกศิษย์ที่เป็นชายหนุ่ม พวกเขานั้นไม่มีทางที่จะหาสตรีมาได้เลย
“ฮ่า ๆ ๆ สวรรค์ช่างช่วยข้าเสียจริง!” เสียงยินดีอย่างบ้าคลั่งเสียงหนึ่งลอยออกมา
“ฮุ่ยเอ๋อร์ ดูเหมือนว่าครั้งนี้บิดาพาเจ้าออกมาฝึกฝนนั้นจะเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว”
แน่นอนว่าผู้ที่กล่าวออกมานั้นคือเจ้าสำนักอวิ๋นเยียน ในตอนนี้เขานั้นดีใจล้นเหลือเสียจนแทบจะหาทิศเหนือไม่เจอแล้ว
อวิ๋นฮุ่ยกล่าว “ท่านพ่อ ท่านวางใจได้ ข้าจะต้องเอาหม้อเทพนิรันดร์มาให้ท่านให้ได้”
อวิ๋นฮุ่ยเดินออกมา ขณะเดียวกันคนของสำนักอวิ๋นเยียนก็เดินบุกเข้าไป ทำให้คนของหุบเขาหมอเทวดาไม่สบอารมณ์ พวกนั้นกล่าวขึ้นด้วยความโกรธเคือง “พวกเจ้ากล้ารึ ?!”
เจ้าสำนักอวิ๋นเยียน “ในเมื่อทุกท่านจากหุบเขาหมอเทวดาไม่มีหนทาง เช่นนั้นให้บุตรีของข้าไปลองเสียหน่อยเป็นไร ?”
ใบหน้าคนของหุบเขาหมอเทวดาหม่นคล้ำลง ในเมื่อไร้หนทาง พวกเขาก็คงต้องทำเช่นนั้นแล้ว
รอให้สตรีอายุน้อยผู้นี้เข้าไปเอาหม้อเทพนิรันดร์มา พวกเขาค่อยแย่งชิงมาอีกทีก็น่าจะมิเป็นปัญหาใด ๆ
อวิ๋นฮุ่ยเดินไปด้วยความมั่นใจในตนเองเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่านางนั้นจะไม่ใช่สตรีงามอันดับหนึ่งของทวีปเซี่ยโจว แต่ก็เป็นรองอันดับสองจากพี่สาวของนาง นางจะต้องเอาหม้อเทพนิรันดร์มาได้อย่างแน่นอน
— ปัง! —
พลังอันน่าสะพรึงกลัวพลังหนึ่ง กระแทกอวิ๋นฮุ่ยกระเด็นออกไป
“พวกเจ้าล้วนแต่บัดซบ! ห
