ที่นี่ ?” ผู้อาวุโสที่สองถามขึ้นพลางมองไปรอบ ๆ
“ข้าก็อยู่ด้านบนนี่อย่างไรเล่า เจ้ายังกล้าถามอีกรึว่าข้าคือใคร ?”
“หม้อเทพนิรันดร์…” ในเวลานี้เอง สีหน้าของคนจากหุบเขาหมอเทวดาแปรเปลี่ยนไปอย่างมาก
“ใบหน้าอัปลักษณ์เกินไป รีบไสหัวไปเร็ว ๆ เลย อย่ามาขวางหูขวางตาข้าที่นี่”
— ปั้ก! —
พลังที่แข็งแกร่งบางอย่างตบเหล่าคนของหุบเขาหมอเทวดากระเด็นลอยออกไป
ขณะเดียวกันนั้น พวกของมู่เฉียนซีไม่ได้พุ่งเข้าไปโดยตรง พวกเขาเลือกที่จะรอดูอยู่ใกล้ ๆ แทน
มุมปากหวงฝูอวี้กระตุก เขากล่าว “แม่นางมู่ นั่น… นั่นใช่หม้อเทพนิรันดร์จริงหรือ ? มัน…”
“อืม… บางทีนิสัยของหม้อเทพนิรัดร์ก็คงจะแปลกพิลึกไปอยู่บ้าง” มู่เฉียนซีพึมพำ เจ้าอาถิงนั้นก็เป็นตัวอย่างที่ดีตัวอย่างหนึ่ง มาตอนนี้เจ้าหม้อเทพนิรันดร์ก็ไม่ได้แพ้กันเลย มีแต่เพียงแหวนมังกรเทพวารีเท่านั้นที่ค่อนข้างจะปกติหน่อย
“ข้าต้องการสตรีงาม ข้าจะเอาสตรีงดงาม! หากมิใช่สตรีงามพวกเจ้าก็เลิกคิดได้เลยว่าจะได้ข้าไปครอง” เสียงที่ฟังดูหงุดหงิดเสียงหนึ่งลอยออกมา
คนของหุบเขาหมอเทวดาต่างหันมองหน้ากัน เวลานี้กำลังเกิดสิ่งผิดประหลาดใดขึ้นกันแน่ ?
พวกเขานั้นลำบากอย่างแสนสาหัสกว่าจะหาหม้อเทพนิรันดร์พบ แต่ทว่าอารมณ์ของหม้อเทพนิรันดร์ใบนี้ช่างพิลึกนัก
ถ้าหากรู้แต่แรกว่าหม้อชอบพอในสตรีงาม พวกเขาก็คงเลือกที่จะพาลูกศิษย์ของหุบเขาหมอเทวดาที่เป็นสตรีงามมาด้วย แต่ตอนนี้นั้น ส่วนใหญ่ที่พวกเขา
