ิษผู้นั้นก็เกิดอาการชัก เขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว “อ๊าก!”
“นายท่านรอง ฆ่าข้าเสียเถอะ ข้าเจ็บปวดเหลือเกิน” เขากล่าวขอร้องวิงวอน
“เจ้าอย่าแม้แต่จะคิด” หวงฝูอวี้ถลึงตาจ้องมองเขา ทว่าในใจของเขาตอนนี้ร้อนรนเป็นกังวลใจ แม้แต่ยาแก้พิษเม็ดสุดท้ายก็ไม่อาจแก้พิษให้เขาได้
เขาควรทำอย่างไรดี…
ในขณะเดียวกันนั้น ร่างชุดม่วงก็เดินไปวนเวียนในสวนสมุนไพรนี้
“แม่นางมู่ มันอันตราย มันมีพิษ!” หวงฝูอวี้กล่าวเตือน
เมื่อครู่นี้ก็เป็นเพราะว่าอาหลู่เข้าไปด้านในจึงโดนพิษเข้า ข้าไม่คิดเลยว่านางเห็นเช่นนี้แล้วยังจะกล้าเข้าไป พิษนี้รุนแรงมากถึงขั้นทำให้อาหลู่ผู้ที่เข้มแข็งเรียกร้องความตายได้ สาวน้อยผู้นี้เป็นเพียงสตรีตัวเล็ก ๆ นางจะอดทนต่อความเจ็บปวดของพิษที่รุนแรงนี้ได้อย่างไรกัน
ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่ามู่เฉียนซีตั้งใจ นางตั้งใจให้โดนพิษ แต่เนื่องจากนางได้กินสมุนไพรวิญญาณและยาวิญญาณไปมากมายหลายชนิด ดังนั้นในเวลานี้พิษจึงไม่ได้ทำให้นางเจ็บปวดเท่าไหร่นัก
“แม่นางมู่ เจ้าเป็นอะไรมากหรือไม่ ?!” หวงฝูอวี้กล่าวถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่เป็นไร ข้าเป็นนักปรุงยา”
“ต่อให้เจ้าเป็นนักปรุงยาก็ไม่ควรผลีผลามเช่นนี้” หวงฝูอวี้กล่าวอย่างจนปัญญา ทว่าในที่สุดเขาก็ต้องปลง
มู่เฉียนซีเดินไปจนถึงบริเวณที่มีสมุนไพรวิญญาณที่นางต้องการ นางเก็บสมุนไพรวิญญาณจนครบตามต้องการ จากนั้นก็รีบปรุงยาอย่างรวดเร็วและฉีดยาให้กับตนเอง
หวงฝูอวี้เห็