นเช่นนี้ก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง เขากล่าวถามด้วยความตื่นเต้น “นี่เป็นยาเหย้าจี้ ยาแผนปัจจุบันใช่หรือไม่ ?”
“อืม” มู่เฉียนซีพยักหน้า
“ประเดี๋ยวก่อน เจ้าคงจะไม่ใช่นักปรุงยาที่เสี่ยวอวี้กล่าวถึงบ่อย ๆ ผู้นั้นหรอกใช่ไหม ?”
“หากเสี่ยวอวี้ที่เจ้าว่าคือน่าหลานอวี้แล้วล่ะก็ เช่นนั้น…” มู่เฉียนซีไม่ทันกล่าวจบ พิษก็ออกฤทธิ์ทำให้นางเจ็บปวดอย่างรุนแรง ใบหน้าที่งดงามหมดจดพลันซีดขาวราวกระดาษ
“แม่นางมู่…” หวงฝูอวี้กังวลใจอย่างยิ่ง หลังจากที่เสี่ยวอวี้กลับมาก็เอาแต่พูดถึงนักปรุงยาในตำนานผู้นั้นอยู่บ่อยครั้ง ตอนนั้นเขาคิดว่านักปรุงยาที่เสี่ยวอวี้กล่าวถึงเป็นบุรุษเสียด้วยซ้ำ ไม่นึกเลยว่าแท้ที่จริงแล้วจะเป็นสตรีมากความสามารถเช่นนี้ หากพี่ใหญ่รู้เช่นนี้ เขาก็คงวางใจได้แล้ว
มู่เฉียนซี “ข้าไม่เป็นไร เพียงแค่สมุนไพรวิญญาณที่เลือกยังไม่ถูก ข้าจะลองใหม่”
มู่เฉียนซีไปเลือกเก็บสมุนไพรวิญญาณใหม่อีกครั้ง จากนั้นก็เริ่มปรุงยาใหม่และฉีดยาเข้าร่างกายตนเอง ผลที่ก็ได้คือนางสามารถแก้พิษได้ ครั้งนี้สมุนไพรวิญญาณที่เลือกมานั้นถูกต้องแล้ว
นิ้วเรียวราวของมู่เฉียนซีกดเข็มฉีดยาฉีดเข้าร่างของอาหลู่ จากนั้นไม่นานนัก ความเจ็บปวดที่ทำให้ทรมานเสมือนตายทั้งเป็นก็ได้หายเป็นปลิดทิ้ง
พวกเขาตะลึงลาน เบิกตากว้างจ้องมองมู่เฉียนซี “ในที่สุดก็แก้พิษได้แล้ว ยาแผนปัจจุบันนี่ช่างวิเศษนัก”
“แม่นางมู่เก่งกาจจริง ๆ”
หวงฝูอวี้ “แม่นางมู่ เจ้าช่วย