เผยิดไปทางคนจากสำนักอวิ๋นเยียน
“ขอรับ”
เวลาต่อมา คนของสำนักอวิ๋นเยียนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างลึกลับ จนสุดท้ายผู้อาวุโสที่หกก็กัดฟันกรอด เขากล่าว “พวกเจ้า ฝากไว้ก่อนเถอะ เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนไม่ปล่อยพวกเจ้าไปแน่”
เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะต่อสู้ให้ตายกันไปข้างหนึ่ง แต่นึกไม่ถึงว่าสุดท้ายคนของสำนักอวิ๋นเยียนจะหนีหัวซุกหัวซุนไปเช่นนี้
ผู้นำกลุ่มของหอการค้าอันดับหนึ่งหัวเราะก่อนจะกล่าวกับเหล่าพรรคพวกของตนว่า “พลังของพวกเจ้าก้าวหน้าขึ้นมาก ทุกคนพยายามต่อไป”
ทันใดนั้นเอง เสียงเสียงหนึ่งซึ่งเป็นเสียงของสตรีก็ดังขึ้น “พวกเจ้าเป็นคนของหอการค้าอันดับหนึ่งรึ ?”
พวกเขาเห็นสตรีชุดม่วงปรากฏอยู่ตรงหน้า นายน้อยของพวกเขาเป็นบุรุษผู้งดงามอันดับสองของเซี่ยโจว ทว่าสตรีผู้นี้งดงามกว่านายน้อยของพวกเขาเสียอีก เพิ่งจะเอาชนะคนของสำนักอวิ๋นเยียนไปได้ไม่นาน นางคงมิใช่ศัตรูของพวกเขากระมัง
“ใช่ พวกข้าเป็นคนของหอการค้าอันดับหนึ่ง แม่นางเป็นคนของสำนักครึ่งระดับสำนักไหนกันหรือ ?”
มู่เฉียนซี “ข้าไม่ใช่คนของสำนักใดทั้งนั้น ข้าเห็นโบราณสถานนี้ก็มาดูเพียงเท่านั้น”
“แม่นางผลีผลามเกินไปแล้ว มาโบราณสถานเก่าแก่คนเดียวเช่นนี้อันตรายยิ่งนัก ยิ่งตอนนี้คนของหลายสำนักต่างก็แห่กันมาที่นี่ด้วยแล้ว เจ้ายิ่งไม่ปลอดภัย”
“คนหลายสำนักแห่กันมาที่นี่งั้นรึ ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม คิ้วงามขมวดมุ่น
“ใช่ นอกจากสำนักอวิ๋นเยียนแล้ว สำนักนิกายครึ่ง
