ำหรับปลาหมึกชนิดนี้ นางต้องเอาตาข่ายมาจับตัวมันไว้ จากนั้นมาดูกันว่ามันจะทำเช่นไร
ตาข่ายที่จิ่วเยี่ยให้มานี้ นางไม่ได้สงสัยในคุณภาพของมันแม้แต่น้อย และกำลังต้องการของเช่นนี้อยู่พอดี นางจึงไม่เกรงใจจิ่วเยี่ยแล้ว
พลังธาตุวารีไหลเข้าสู่ตาข่ายใหญ่ ๆ นั้น มู่เฉียนซีร้องออกมา “จับไว้!”
ตาข่ายขนาดใหญ่พุ่งตรงไปยังปลาหมึกโปร่งใสและการเคลื่อนไหวของมันก็ถูกจํากัดเอาไว้
— ปึบ! ปึบ! ปึบ! —
มันดิ้นรนอย่างดุเดือด แต่ตาข่ายสีดําขนาดใหญ่นั้นที่เดิมทีรัดมันอยู่อย่างสบาย ๆ กลับแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
“ฮึ่มมมม!” เจ้าหมึกตัวนี้จนปัญญา มันส่งเสียงคำรามออกมาประหนึ่งเป็นมนุษย์
การร้องในครั้งนี้ของมันช่างดีต่อมันเหลือเกิน เพราะมันเป็นการเรียกสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งทั้งทะเลมาให้มารวมตัวกันที่นี่ทั้งหมด และตั้งวงล้อมโจมตีพวกมู่เฉียนซี
เสี่ยวหงกล่าวขึ้นด้วยความตกใจ “อะไรกัน มันเรียกพวกมาช่วย แย่แล้ว! นายท่านรีบไปเร็วขอรับ!”
“ที่แห่งนี้ไม่เหมาะสมที่จะอยู่นานนัก”
มู่เฉียนซีรีบกล่าวสั่งตาข่าย “พับเก็บ”
หลังจากเก็บตัวเจ้าปลาหมึกโปร่งใสนี้แล้ว มู่เฉียนซีก็รีบออกไปจากสถานที่อันตรายแห่งนี้ หลังจากนั้น นางก็รู้สึกว่าถึงเวลาที่จะสนทนาเรื่องราวชีวิตกับเจ้าปลาหมึกโปร่งใสตัวนี้แล้ว แต่ว่ามันนั้นกลับยอมที่จะตายแทนที่จะยินยอมสนทนากับนาง มันไม่สนใจใยดีคำขู่ของนางเลย
มู่เฉียนซีเริ่มหมดความอดทน นางโยนเม็ดยาออกมาเม็ดหนึ่ง “เอ้านี่
