คุณสมบัติจากสวรรค์เช่นนี้กลับไม่ได้นำพาความโชคดีมาให้ แต่กลับทำให้ผู้ที่เป็นสายเลือดโดยตรงในสำนักอวิ๋นเยียนอิจฉา ท้ายที่สุดครอบครัวของเขาจึงถูกฆ่ายกครัว และที่ร้ายกาจไปกว่านั้นคือเส้นลมปราณของเขาถูกทำลาย บนร่างของเขาต้องแบกรับคมมีดไว้ไม่รู้กี่แผล ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ถูกนำไปทิ้งไว้กลางหุบเขาลึกของสำนักอวิ๋นเยียน
เขานั้นถูกชายชราบ้าคลั่งผู้หนึ่งเก็บไปเลี้ยงที่บนเกาะกลางทะเล ชายชราบ้าคลั่งผู้นั้นสอนสิ่งต่าง ๆ ให้แก่เขามากมาย อีกทั้งยังได้มอบยาเม็ดที่สามารถทำให้มีพลังความสามารถให้แก่เขาด้วย แต่ว่าเพียงไม่กี่ปี ชายชราก็ตายจากไป
ต่อมาเมี่ยอวิ๋นใช้ชีวิตอยู่โดยอาศัยสิ่งของที่ชายชราบ้าคลั่งผู้นั้นทิ้งไว้ให้เพื่อมีชีวิตต่อไปบนเกาะอั้นเจียวจนทำอะไรได้เรื่องขึ้นมาบ้าง ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่เขาก็รู้ดีว่าการแก้แค้นคงจะเป็นเรื่องสิ้นหวัง
ถึงแม้จะมีความเป็นไปได้เพียงหนึ่งในหมื่น เขาก็ต้องอดทนมีชีวิตต่อไป เพื่อที่จะหาโอกาสแก้แค้นพวกชั่วช้าอวิ๋นเยียน
ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถทำลายสำนักอวิ๋นเยียนได้ หากได้ฆ่าคนของสำนักอวิ๋นเยียนสักจำนวนหนึ่งให้ตายไปด้วยได้บ้าง เขาก็ยังนับว่าคุ้มค่า
มู่เฉียนซีกล่าวถูกต้อง สํานักอวิ๋นเยียนทําบาปทำกรรมไว้มากเกินไป และชื่อของอัจฉริยะอันดับหนึ่งอย่างอวิ๋นเฟิ้งนั้นก็จอมปลอมและก็ไม่รู้ว่าได้เหยียบย่ำศพของอัจฉริยะตัวจริงไปตั้งเท่าไร ถึงได้คำว่า ‘อัจฉริยะ’ มา
เมี่ยอวิ๋นถามข
