ทำให้อู๋ตี้ถูกร่างปริศนาจับตัวไป“บัดซบเอ๊ย! รีบตามมันไปเร็วเข้า” ผู้อาวุโสที่สามกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวทางด้านมู่เฉียนซีก็ไล่ตามไป แต่คนผู้นั้นไวราวกับสายลม เพียงแต่พลังน้ำแข็งที่เย็นยะเยือกนั้น นางรู้สึกคุ้นเคยมากจริง ๆ นั่นคือพลังของชายชุดขาวผู้นั้นที่ช่วยนางไว้ เขาลงมืออีกแล้วหรือ ?คนของหุบเขาหมอเทวดาพยายามตามหาจนแทบจะพลิกเมืองตงตู แต่ไม่ว่าหาอย่างไรก็หาไม่เจอ— ฟึ่บ! —แผ่นกระดาษเล็ก ๆ แผ่นหนึ่งถูกโยนมา ข้อความในแผ่นกระดาษนั้นเขียนเอาไว้ว่า ‘เจอกันที่โรงน้ำชาตงตู’เสี่ยวหง “ชายที่เย็นชาผู้นั้นดูแปลกประหลาดนะนายท่าน เขาจะวางกับดักนายท่านหรือไม่ขอรับ ?”“อู๋ตี้อยู่ในกำมือของเขา ต่อให้เป็นกับดักข้าก็ต้องไป” มู่เฉียนซีกล่าว แววตานางมุ่งมั่นเมื่อมู่เฉียนซีมาถึงโรงน้ำชาตงตู ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ร่างของอู๋ตี้ก็ถูกโยนมาทันที“เมี๊ยว! นายท่าน นายท่านมาแล้ว!” อู๋ตี้กล่าวด้วยความตื่นเต้นจากนั้นมู่เฉียนซีก็เห็นว่าร่างปริศนาสีขาวอันตรธานหายไปทันที ซ้ำในห้องนี้ก็ไม่มีใครอื่นแล้ว แต่บนโต๊ะมีแผนที่ม้วนไม้ไผ่โบราณและกระดาษที่เป็นแผนที่อยู่แผ่นหนึ่งกับอีกครึ่งแผ่นวางอยู่
มู่เฉียนซี “ศิษย์พี่ไป๋ ท่านเป็นเพียงผู้ติดตามข้า เป็นผู้อยู่ใต้บัญชาของข้า จะสอดรู้สอดเห็นเรื่องของข้ามากมายไปทำไมกันเล่า ? ข้าเพียงแค่ออกไปเดินเล่นเท่านั้น”
“ต่อไปจะออกไปไหนมาไหนก็ต้องบอกให้ข้ารู้”
“เหตุใดข้าต้องบอกท่าน ? ข้า
