้มกันรอบ ๆ เขาเอาไว้ จากนั้นคลี่แผนที่ม้วนนั้นออกดูเขานำเอาแผนที่ที่เป็นกระดาษออกมาจากมิติเก็บของของเขาสองแผ่น แน่นอนว่าแผนที่ม้วนไม้ไผ่โบราณของจริงนั้น เจ้าแห่งหุบเขาไม่ยอมมอบให้เขามาเด็ดขาด ที่เขามีอยู่ในครอบครองนี้เป็นเพียงแบบที่คัดลอกมาเท่านั้นเมื่อได้นำแผนที่มาประกอบกันแล้ว เขาก็ขมวดคิ้วด้วยความกลัดกลุ้มใจและกล่าวพลางทอดถอนใจ “ยังไม่ได้! หากหาแผนที่ม้วนที่สามนั้นเจอ ก็คงจะหาที่อยู่ของหม้อเทพนิรันดร์ได้ง่ายกว่านี้”ในขณะเดียวกันนั้นเอง เงาสีขาวแวบเข้ามาคว้าแผนที่ม้วนไม้ไผ่กับแผนที่ที่เป็นกระดาษสองแผ่นนั้นอย่างรวดเร็วผู้อาวุโสที่สามตกใจ ปากก็กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว “บัดซบ! ช่างบังอาจยิ่งนัก กล้าแย่งของของหุบเขาหมอเทวดาของข้า รนหาที่ตายแล้ว!”— แควก! —แผนที่ถูกฉีกขาดครึ่งหนึ่ง อู๋ตี้แปลงร่างเป็นขนาดเล็กที่สุดและรีบวิ่งหนีออกไปอย่างสุดชีวิตหลังจากที่วิ่งหนีออกไป อู๋ตี้ไม่อาจตรงไปหานายท่านของมันได้ เพราะกลิ่นอายระดับมหาจักรพรรดิของท่านผู้อาวุโสที่สามนั้นยังคงตามมันอยู่ อำนาจของการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวนี้ ดูเหมือนว่าอู๋ตี้ไม่อาจรอดไปได้ หากเป็นเช่นนั้นอาจก่อให้เกิดปัญหาใหญ่ได้มู่เฉียนซีรู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวนั้นแล้ว นางจึงให้เสี่ยวหงลอบไปช่วยอู๋ตี้ นางกล่าวขึ้นมาในใจว่า‘อู๋ตี้ เจ้าต้องปลอดภัยกลับมาให้ได้’ทันใดนั้นบนพื้นก็ดูเหมือนว่ากลายเป็นน้ำแข็งก็มิปาน ผลกระทบจากความเย็นยะเยือก
