เพื่อไม่ทำให้พวกเขาสงสัยว่านางคือจวินโม่ซีตัวปลอม นางจึงไม่อาจใช้กระบี่มังกรเพลิงได้ พลังธาตุวารีก็ไม่อาจใช้ได้ เสี่ยวหงก็ไม่อาจปรากฏกายออกมาได้ มีเพียงอู๋ตี้ที่แปลงร่างให้ร่างใหญ่เท่านั้นที่สามารถออกมาช่วยมู่เฉียนซีรับมือกับศัตรูได้
การวางยาพิษ… พวกเขาได้เตรียมพร้อมที่จะรับมือเอาไว้แล้ว ดังนั้นพิษไม่มีผลกระทบต่อพวกเขามากนัก
ส่วนอู๋ตี้ มันสามารถขัดขวางได้เพียงจักรพรรดิแห่งภูตสามคนเท่านั้น ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงตกอยู่ในอันตรายอย่างที่นางไม่คาดคิด
— ขวับ! —
มู่เฉียนซีถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสเสียแล้ว
ศิษย์ที่เจ็ดกล่าวขึ้น “จวินโม่ซี เจ้าหมดทางหนีแล้ว ยอมเอาม้วนไม้ไผ่โบราณแผนที่ของหม้อเทพนิรันดร์มาให้ข้าเสียดี ๆ”
“ต่อให้ข้าตาย ข้าก็ไม่ยอมเอาให้พวกเจ้า!” มู่เฉียนซีตะคอก
ศิษย์ที่เจ็ดกล่าวเย้ยหยัน “หากเจ้าตาย ข้าจะให้บุรุษหลายคนลงมือกับศพของเจ้า ถึงอย่างไรคนที่ชอบไม้ป่าเดียวกันอย่างเจ้าก็ใช่ว่าจะไม่ชอบ อีกอย่าง รูปร่างและใบหน้าเจ้าก็ดูดีใช่เล่น”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ก็โกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ ที่แท้คนของหุบเขาหมอเทวดาเหล่านี้ไร้ยางอาย น่ารังเกียจยิ่งกว่าอะไรดี!
มู่เฉียนซีพยายามต่อสู้อยู่พักหนึ่ง จากนั้นนางก็กล่าวขึ้นว่า “ข้าจะยอมมอบม้วนไม้ไผ่โบราณนี้ให้เจ้าก็ได้ แต่พวกเจ้าต้องปล่อยข้าไป”
ศิษย์ที่เจ็ด “ขอเพียงแค่เจ้าเอาของให้พวกข้า เจ้าก็ไร้ประโยชน์ ได้ พวกข้าจะปล่อยเจ้าไป”
ศิษย์ที่เจ็
