ชอบพอในพรสวรรค์ของเจ้าหนุ่มมู่ซี ผู้อาวุโสที่สามของเขาก็จะมีผู้ช่วยเพิ่มมาอีกหนึ่งคน
แต่หากว่าอาจารย์ของเขาไม่ชอบเจ้าหนูผู้นี้ เช่นนั้นเขาก็จะลงมือฆ่ามู่ซีเสียและชิงเอากระบี่เล่มนั้นมา เพราะเขาผู้เดียวรับมือกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ตัวหนึ่งนั้น มันยากลำบากมากเหลือเกิน
ไม่นานพวกเขาก็กลับมาถึงที่เมืองตงตู ไป๋เหรินกล่าวว่าจะพามู่เฉียนซีไปพบอาจารย์ของเขา แน่นอนว่ามู่เฉียนซีตอบตกลงด้วยความดีใจ นางเองก็อยากรู้เช่นกันว่าผู้อาวุโสที่สามแห่งหุบเขาหมอเทวดาได้นําแผนที่ม้วนไม้ไผ่ติดตัวมาด้วยหรือไม่ ผู้อาวุโสที่สามแห่งหุบเขาหมอเทวดาดูเหมือนจะเป็นชายชราสง่างาม เมื่อเขาเห็นศิษย์ที่สี่ของตนพาเด็กหนุ่มผู้หนึ่งกลับมาด้วย เขาก็ตกใจเล็กน้อย
“เหรินเอ๋อร์ เจ้าก็รู้ว่าข้านั้นไม่ชอบที่จะพบกับคนนอก การออกเดินทางครั้งนี้เกิดอะไรขึ้น ? เหตุใดเจ้าจึงมิกลับมาเพียงผู้เดียว ?”
“มู่ซี เจ้าออกไปก่อน ข้ามีเรื่องจะสนทนากับท่านอาจารย์ของข้า” ไป๋เหรินกล่าวกับมู่เฉียนซี จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ให้ท่านอาจารย์ฟังจนจบ
หุบเขาหมอเทวดารับศิษย์ธรรมดา ๆ มาก็มิใช่น้อย เช่นนั้นแล้วพวกศิษย์ระดับธรรมดาเหล่านั้นตายไปก็ไม่ได้มีคุณค่าเงินตราอะไรแม้สักนิด ตายไปแล้วก็ไม่มีอะไรให้น่าสนใจ
“ราชาแห่งภูตระดับหนึ่งที่ยังอายุเพียงสิบหก หากว่าเขาไม่ได้กินยาเม็ด เช่นนั้นความสามารถของเขาช่างน่าสะพรึงยิ่งนัก”
“หากว่าเขาได้ใช้ยาเม
