ริบตา อู๋ตี้อันตรธานหายไป มันกล่าวขึ้นด้วยความโกรธเคือง “เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถตบใครตายได้ด้วยฝ่ามือเดียวรึ ?”
— ปัง! —
อู๋ตี้ตบเข้าไปทันทีหนึ่งฝ่ามือ ไม่เพียงแค่ตบพลังเข้าใส่ผู้ที่เป็นระดับจักรพรรดิกระเด็นไปเท่านั้น แต่ยังได้ทิ้งรอยกรงเล็บที่เป็นรอยเลือดแผลลึกถึงกระดูกไว้บนร่างของเขาด้วย “อ๊าก!” ชายคนนั้นร้องตะโกนก้อง
“ระดับสาม… สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม…”
เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม พวกเขานั้นคิดที่จะยกขาของตนเองวิ่งหนี แต่เปลวเฟลิงสีแดงจ้าพุ่งเข้ามาล้อมพวกนั้นเอาไว้รอบด้านอย่างหนีไม่พ้น
“พวกเจ้าบอกว่านายท่านของข้านั้นเล่นกับไฟ พวกเจ้าเองก็เล่นไม่ใช่หรืออย่างไร ?! ในเมื่อมาแล้วก็อยู่ที่นี่ไปก็แล้วกัน” เสี่ยวหงกล่าวอย่างดุดัน
“สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามอีกแล้ว!” เมื่อเห็นว่าหมูสีแดงตัวน้อยตรงหน้าก็แผ่แรงกดดันของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามออกมา ในตอนนี้พวกเขานั้นอยากจะเป็นลมไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ ผู้ที่เป็นเพียงปรมาจารย์ภูตได้ทำพันธสัญญากับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ถึงสองตัว ล้อกันเล่นหรืออย่างไร ?
เสียทีที่พวกเขานึกว่าเจ้าหนุ่มน้อยผู้นี้น่าจะรังแกได้ง่ายดาย แท้จริงแล้วเขานั้นน่ากลัวเสียยิ่งกว่าพวกระดับจักรพรรดิเหล่านั้นเสียอีก ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดเจ้าเด็กหนุ่มนั่นถึงได้ทำตัวยโสนัก เพราะว่าเขานั้นมีเงินและความสามารถมากพอที่จะทำตัวยโสได้
“คุณชายน
