้อย… ไว้ชีวิตพวกเราด้วย พวกเราไม่ได้ตั้งใจ” “พวกเราไม่กล้าหือกับเจ้าอีกแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยใบหน้านิ่งเฉย “ข้าดูเหมือนคนที่จะคุยจะตกลงกันง่าย ๆ เช่นนั้นรึ ? เมื่อครู่พวกเจ้าจะฆ่าข้าปิดปากข้า ตัวพวกเจ้าเองไม่ได้คิดเตรียมใจที่จะถูกฆ่าบ้างเลยรึ ?”
จิตสังหารเย็นยะเยือกกวาดผ่านมา พวกเขารู้ทันทีว่าหลังจากอ้อนวอนขอความเมตตาแล้วมันไร้ซึ่งความหวังโดยสิ้นเชิง ใบหน้าของพวกเขาฉายแววเย็นชาออกมาครู่หนึ่ง
“ก็ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็จะสู้ตายกับเจ้า”
“เช่นนั้นก็พอดี กระบี่มังกรเพลิงของข้ากำลังหิวโหยนัก”
ทันใดนั้นมู่เฉียนซียกมือขึ้น กล่าวอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”— ตูม! ตูม! ตูม! —
เดิมทีพวกเขานั้นถูกคนของหุบเขาหมอเทวดาทำให้บาดเจ็บหนักอยู่แล้ว และยังต้องมาเจอกับกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อีก นี่มิใช่ความทุกข์ยากธรรมดา ๆ
อู๋ตี้ได้ใช้ความว่องไวในขอบเขตที่เร็วที่สุดเพื่อจัดการกับพวกเขาทั้งสามเสียจนไม่เหลือพลังในการต่อสู้เท่าไรนัก จากนั้นมันยิ้ม กล่าวว่า “นายท่าน จัดการได้เลย”
เสี่ยวหงบ่นขึ้นมาว่า “เจ้าแมวโง่ เจ้าจะไม่เหลือไว้ให้ข้าสักคนเลยหรืออย่างไรเล่า ?”
อู๋ตี้ยิ้ม กล่าวว่า “ใครใช้ให้เจ้าเชื่องช้าเล่า พลังของพวกนั้นมีมากนัก จะรอช้าไม่ได้”
ภายใต้การโจมตีของกระบี่มังกรเพลิง ชีวิตและจิตวิญญาณก็หายไปอย่างสะอาดหมดจดในพริบตา
หลังจากที่ได้กลืนกินบุคคลระดับจักรพรรดิไปสองคน กระบี่