“ท่านอาจารย์ ท่านคิดว่าพวกเหล่าศิษย์พี่นั้นได้พบเจอกับอันตรายอะไรเข้าหรือไม่ ?”
“ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขา จะพบพานอันตรายในที่ธุรกันดารที่ไม่มีแม้แต่ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิสักคนหนึ่ง นั่นเป็นไปไม่ได้เลย” ผู้อาวุโสสามกล่าวขึ้นอย่างมั่นใจ
ผู้อาวุโสสามสะบัดแขนเสื้อก่อนจะกล่าว “ช่างเถอะ ไม่ต้องไปสนใจเจ้าตัวบาปสามคนนั่นแล้ว เวลานี้ส่งคนไปหาตัวเจ้าเด็กนั่นก่อนเถอะ แผนที่ไม่ครบถ้วนก็ไม่สามารถระบุตำแหน่งที่ถูกต้องได้”
“ขอรับ”
ครานี้หุบเขาหมอเทวดาเคลื่อนกำลังขนาดใหญ่เสียแล้ว แม้แต่บุคคลระดับจักรพรรดิก็มีมาด้วย
ผู้อาวุโสสามขมวดคิ้วเล็กน้อย พลันแผ่พลังจิตซ่านออกมาเพราะเขารู้สึกว่าเวลานี้มีคนกําลังจับตาดูพวกเขาอยู่
มู่เฉียนซีเห็นเช่นนั้นรีบดึงพลังจิตของตนเองกลับมา ช่างอันตรายนัก เกือบจะถูกจับได้แล้วเชียว เมื่อขึ้นถึงระดับจักรพรรดิแล้ว ความแตกต่างระหว่างจักรพรรดิขั้นสูงสุดระดับเก้านั้น ไม่ใช่ว่าแตกต่างกันแค่เพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ นางนั้นเพียงแค่สามารถรับรู้ทิศทางของพวกเขาได้ แต่ไม่อาจที่จะลอบฟังได้ถึงสิ่งที่พวกเขาสนทนากัน รวมถึงไม่รู้ด้วยว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นนำม้วนไม้ไผ่ที่ระบุข้อมูลแผนที่มาด้วยหรือไม่ แต่ถึงแม้ว่าพวกนั้นจะพกมันมาด้วย เมื่อพวกเขาที่ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับจักรพรรดิ มันก็เหมือนกับว่าตนเองนั้นจะไม่มีโอกาสที่จะเข้าไปใช้กำลังแย่งชิงมา
พวกเขามาแล้ว และต้องไม่ยอมปล่อยจวินโม่ซีไปอ
