กแปลก ๆ นี้ แต่ทว่า…
มู่เฉียนซีอดไม่ได้แล้ว นางลอบจุมพิตลงไปบนริมฝีปากที่งดงามนั้นของเขา การทำเช่นนี้กับบุคคลแข็งแกร่งอย่างจิ่วเยี่ย มันจักต้องระวังเป็นอย่างมาก มิเช่นนั้นเดี๋ยวเจ้าก้อนน้ำแข็งผู้นี้จะต้องคิดบัญชีหนี้ที่แสนยืดเยื้อกับนางอีกมากโข
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวเบา ๆ ว่า “จิ่วเยี่ย… ถ้าหากรอจนข้าแข็งแกร่งกว่าเจ้าแล้ว เจ้าก็ยังคงทำให้ข้าชอบเช่นนี้เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เช่นนั้นเจ้าก็เป็นของข้าแน่แล้ว ตอนนี้ข้าขอประทับตราเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน”
หลังจาก ‘ประทับตรา’ เสร็จเรียบร้อย มู่เฉียนซีก็นอนหลับต่อไป
ในเวลานี้เอง จิ่วเยี่ยที่นอนอยู่ด้านข้างของนางนั้น ลืมตาที่เหมือนดั่งน้ำแข็งเยือกเย็นขึ้นมา นิ้วของเขาเคลื่อนไปแตะริมฝีปากบางอย่างเบามือ ต่อมาไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะทำสิ่งใด เขาลอบจุมพิตนาง…
จิ่วเยี่ยมองมู่เฉียนซีอย่างเงียบ ๆ ฉับพลันนั้นเขารู้สึกจนปัญญา
“สตรีโง่” เขากล่าวเสียงแหบแห้ง
เขารู้ดีว่านางนั้นชอบพอในตัวเขาจึงลอบครอบครองเขาอย่างเผด็จการ แต่ทว่ามันยังห่างกับที่เขาต้องการอีกไกลอยู่นัก
ไม่เป็นไร… เขาสามารถรอได้! ……
คนของหุบเขาหมอเทวดาบางคนนั้น บ้างก็ไปสำรวจในเขตทะเล บ้างก็อยู่ที่เมืองตงตู
“ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่สาม ทั้งสามนั้นไปไหนกันหมดแล้ว ? แต่ละคนเมื่อไปถึงเซี่ยโจวกลับหายตัวไปกันหมด ไม่มีแม้แต่ข่าวคราวสักข่าว”
“ผู้อาวุโสทั้งสาม พวกเขาอาจจะกำลังยุ่งอยู่ จึงได้…”
