ผู้ดูแลกล่าวอย่างเป็นกังวล “แม่นางคิดจะออกทะเลหรือขอรับ ? ท้องทะเลแถวนี้นั้นอันตรายนัก มีคนเลวไม่น้อยอยู่บนทะเลและบนเกาะนะขอรับ”
บนบกแห่งทวีปเซี่ยโจวที่กว้างใหญ่นั้นมีความสงบสุขเป็นอย่างมาก เพราะมีแคว้นใหญ่ต่าง ๆ และสำนักนิกายระดับหนึ่ง—สำนักอวิ๋นเยียนคอยดูแลอยู่ แต่ทะเลนั้นอันตรายเกินไป คนของหุบเขาหมอเทวดาสามารถเดินทางท่องไปในทะเลได้ ก็เพราะว่าพวกเขานั้นมีพลังที่แข็งแกร่ง
“ไม่เป็นไร ข้ารู้ดี” เมื่อไม่สามารถใช้กำลังเข้าแย่งแผนที่มาได้ มู่เฉียนซีจึงวางแผนว่าจะไปดูที่ทะเลว่านางจะสามารถหาเบาะแสอะไรได้หรือไม่
“อื้ม”
ถึงแม้ว่าพวกเขานั้นจะไม่ได้ห้ามมู่เฉียนซี ทว่าทันทีที่นางออกไป พวกเขาก็ได้ไปรายงานต่อท่านผู้นำหอเชียนอินของพวกเขาทันที ถ้าหากว่าแม่นางมู่เป็นอะไรไปขึ้นมา พวกเขาจะต้องถูกลงโทษจนตายอย่างแน่นอน
แคว้นซูรื่อนั้นอยู่ติดทะเล ในทะเลนั้นมีของล้ำค่ามากมาย ถึงแม้ว่ามันจะมีอันตรายเป็นอย่างมาก แต่กลับมีคนลงไปท่องทะเลเสี่ยงชีวิตผจญภัยเพื่อค้นหามัน หลังจากที่มู่เฉียนซีเปลี่ยนไปใส่อาภรณ์แบบบุรุษเรียบร้อยแล้ว นางจึงไปที่ท่าเรือและจ้างเรือลำหนึ่งมา
คนเรือต้อนรับนางอย่างอบอุ่น เขากล่าวถามขึ้นว่า “คุณชายออกทะเลครั้งนี้คงจะออกไปฝึกตนเป็นแน่ มิทราบว่าจะไปที่แห่งใดหรือขอรับ ?”
“หน้าผาทะเลชัน” มู่เฉียนซีกล่าวชื่อสถานที่แห่งหนึ่งออกมา ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่คนของหุบเขาหมอเทวดาไปสำรวจมากที่สุด
“ห
