น้าผาทะเลชัน ที่แห่งนั้นมีสมบัติล้ำค่ามากมายเลยขอรับ คุณชายตาถึงจริง ๆ เช่นนั้นพวกเราออกเดินทางกันเลย”
เรื่องที่เป็นสิ่งปกติธรรมดาอย่างที่สุดบนทะเลแห่งนี้ก็คือ…การปล้น คนที่ไม่สามารถหาเลี้ยงชีพได้ในทวีปเซี่ยโจวมักจะหนีลงไปอยู่ในทะเลและหาหนทางรอดชีวิตด้วยการปล้นคนที่ลงทะเลไปผจญภัย หากพวกเขาสามารถปล้นชิงสิ่งมีค่าจากศิษย์ของสำนักใหญ่ได้ ก็จะได้รับเงินก้อนโต
ใบหน้าของคนเรือนั้นซีดเผือด พวกโจรที่ทำอาชีพเช่นนี้มีกฎอยู่ว่า พวกเขาจะไม่ลงมือกับคนธรรมดาทั่วไป มิเช่นนั้นก็ไม่มีคนกล้าแล่นเรือ แล้วพวกเขาจะไปปล้นใคร ?
“เจ้าหนู นำเอายาเม็ดและหยกวิญญาณที่เจ้านำติดตัวไว้ออกมาทั้งหมด แล้วพวกเราจะไม่ฆ่าเจ้า”
ความแข็งแกร่งของคนเหล่านี้อยู่ในระดับราชา ถือว่าไม่อ่อนแอเกินไปนัก มู่เฉียนซีเองก็ไม่ได้พูดพร่ำให้มากความ นางลงมือทันที
“ผนึกมังกรวารี!”
มังกรวารีลำตัวยาวตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำทะเล
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ความแข็งแกร่งของมู่เฉียนซีทำให้พวกนั้นประหลาดใจยิ่งนัก “ปรมาจารย์ภูตระดับเก้า เจ้าหนุ่มผู้นี้อายุยังน้อยนัก กลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ สวรรค์เล่นตลกแล้ว!”
คนอื่น ๆ ก็พากันกล่าวขึ้น “ฮ่า ๆ ๆ อายุเท่าไรนั้นข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้สึกว่าพวกเราได้เจอกับแพะตัวอ้วน ๆ เข้าแล้ว”
อายุเพียงเท่านี้แต่เป็นปรมาจารย์ภูตระดับเก้า เช่นนั้นแล้วเขาจะต้องเป็นอัจฉริยะที่ทางสำนักให้ความสำคัญในการเลี้ยงดูฝึกฝนเป็นอย่าง
