ียนอ้าวเซี่ย “ก็ข้าคิดถึงเจ้าแล้วนี่ คิดถึงจึงมาหา มาดูหน้าเจ้า เอ้อ เจ้าคิดว่า… เจ้าสำนักอวิ๋นจะกล้ากินผลวิญญาณมหาจักรพรรดินั่นหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซี “หากเขาต้องการก็ต้องกินมันแน่ ในเมื่อข้าตัดสินใจที่จะวางยาพิษ นั่นหมายความว่าข้ามั่นใจว่านักปรุงยาเหล่านั้นของสำนักอวิ๋นเยียนไม่เห็นพิษของข้า”
อย่างไรก็ตาม เจ้าสำนักอวิ๋นเป็นผู้ที่ระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก เขาได้ผลวิญญาณมหาจักรพรรดิมาก็จริง ทว่าก็ยังคงไม่กินมัน
เขาให้หัวหน้านักปรุงยาอันดับหนึ่งของสำนักทำการตรวจสอบผลวิญญาณมหาจักรพรรดินั้น นักปรุงยาท่านนั้นกล่าวด้วยความยินดีว่า “ยินดีกับเจ้าสำนักด้วย ยินดีกับเจ้าสำนักจริง ๆ ที่ได้สมุนไพรวิญญาณอย่างผลวิญญาณมหาจักรพรรดินี้มา ดูเหมือนว่าการทะลวงพลังวิญญาณระดับมหาจักรพรรดิของท่านเจ้าสำนักจะเกิดขึ้นในเร็ววันขอรับ”
เจ้าสำนักอวิ๋นกล่าวถาม “ผลวิญญาณมหาจักรพรรดินี้ไม่มีปัญหาใดรึ ?”
“ไม่มีปัญหาแน่นอนขอรับ หากมีผู้ใดทำอะไรผิดแปลกกับผลวิญญาณมหาจักรพรรดินี้ ไม่อาจหนีพ้นสายตาของข้าไปได้”
เจ้าสำนักอวิ๋น “หวังว่าฮ่องเต้อิ๋นผู้นั้นคงจะไม่บังอาจลงมือทำอะไร เจ้าไปได้แล้ว ข้าจะเข้าฌานทะลวงพลังวิญญาณขั้นมหาจักรพรรดิ”
“ขอรับ”
“เสี่ยวซีซี เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนเข้าฌานจะทะลวงพลังวิญญาณขั้นมหาจักรพรรดิแล้ว ดูเหมือนว่าคนพวกนั้นจะไม่พบความผิดปกติใด ๆ” ทันทีที่ได้ข่าว เชียนอ้าวเซี่ยก็รีบแจ้งให้มู่เฉียนซีทราบทัน
