่าว “ข้าเป็นวัวเป็นม้าให้เจ้าได้ ขอแค่เพียงอย่าฆ่าข้า”
“สำหรับพวกเจ้าแล้ว การตายนั้นถึงจะเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงแก่ข้า ข้าเองก็ไม่ได้มีความสนใจอยากจะให้คนของสำนักอวิ๋นเยียนมาเป็นวัวเป็นม้าให้”
มู่เฉียนซีออกคำสั่งกับเสี่ยวชี “ฆ่าทิ้งเสีย”— ปัง! —
ในตอนที่เสี่ยวชีกําลังจะลงมือนั้นเอง จู่ ๆ อวิ๋นเหิ้นเทียนก็ระเบิดพลังออกมาเฮือกหนึ่ง พลังอันรุนแรงนั้นพุ่งไปทางมู่เฉียนซี ทว่ายังไม่ทันที่พลังจะทำอะไรนางได้ คอของเขาก็ปรากฏหลุมโหว่มีเลือดออกให้เห็นแก่สายตา
เสียงน่ารักเสียงหนึ่งลอยขึ้นมา “เจ้าหนูเสี่ยวชี เจ้าต้องตั้งใจเรียนรู้อย่างข้า โจมตีทีเดียวให้ถึงฆาตเช่นข้า”
“เจ้าเปิดโอกาสให้คนผู้นี้โจมตีกลับ ถือว่าสอบไม่ผ่าน!”
— ปัง! —ในดวงตาของเขาปรากฏร่างแมวน้อยสีขาวราวหิมะ เขารู้ว่าเป็นแมวตัวนี้ที่ได้ฆ่าเขาผู้นั้นไป
ชีวิตผ่านไปอย่างเชื่องช้า เขาตายอย่างตาไม่หลับเสียแล้ว!
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
เข็มยาในมือของมู่เฉียนซีบินออกไป เหล่านักสู้ที่พ่ายแพ้ของสำนักนอกนิกายเหล่านั้นถูกจัดการไปจนสิ้น
คนของสำนักอวิ๋นเยียนถูกจัดการเสียจนหมดสิ้นแล้ว สายตาของมู่เฉียนซีนั้นตกไปอยู่กับจักรพรรดิอิ๋น สำนักเจินอู่ และสำนักเฟยชิง
เจ้าสำนักเจินอู่กล่าว “แม่นาง เราสามารถสนทนากันดี ๆ ได้”
มู่เฉียนซีถามกลับไป “พวกเรามีอะไรที่จะคุยกันได้เช่นนั้นหรือ ?”
“แม่นาง สำนักเจินอู่ของเรามียอดฝีมือจักพรรดิระดับเก้าอยู่ด้วย ขอแค่เ
