ก! —
ภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ คนของสำนักเจินอู่และสำนักเฟยชิงล้มร่วงกราวลงไปทุกคน ถึงแม้ว่าจะไม่ถึงขั้นตายกันหมดเกลี้ยง ทว่าก็ไม่มีแรงที่จะสู้ต่อไปสักเท่าไรแล้ว— ปึก! —
อวิ๋นเหิ้นเทียนที่ได้ใช้พลังจนหมดสิ้นทรุดลงกับพื้น พวกเขาเหล่าคนในสำนักกล่าวขึ้นอย่างตระหนกตกตื่น “ท่านเจ้าสำนัก!”
“ข้ายังไม่ตาย นำผลวิญญาณมหาจักรพรรดิไปแล้วจงรีบไปจากที่นี่เสีย!”
“ขอรับ”
ทว่าเมื่อพวกเขากําลังจะนำเอาผลวิญญาณมหาจักรพรรดิไป คนอีกกลุ่มหนึ่งก็ได้บุกเข้ามาฉวยเอาผลวิญญาณมหาจักรพรรดิไป
พวกเขากล่าว แววตาเจือความปวดร้าว “จักรพรรดิอิ๋น ต่ำช้านัก!”
จักรพรรดิอิ๋น “ข้านั้นให้ความสำคัญที่กลยุทธ์ มันดีกว่าพวกเจ้าที่ใช้เพียงแต่กำลังมากมายนัก ผลวิญญาณมหาจักรพรรดินี้เป็นของข้าแล้ว อย่างน้อยข้าคงได้มอบมันให้แก่ผู้ที่มีความแข็งแกร่งระดับจักรพรรดิผู้หนึ่งเพื่อให้เขาปกป้องแคว้นอิ๋นเหยียนของข้า เมื่อถึงตอนนั้นแคว้นเฉียนเซี่ยหรือทั้งทวีปเซี่ยโจวก็ล้วนแต่เป็นใต้หล้าของข้า ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”
จักรพรรดิอิ๋นนั้นมีความทะเยอทะยานยิ่งนัก เชียนอ้าวเซี่ยเผยอรอยยิ้มเย้ยหยัน “เสี่ยวซีซี เจ้าคนผู้นี้กำลังฝันกลางวันอยู่ พวกเราจะเข้าไปจัดการให้ฝันอันสวยงามของพวกเขาแตกสลายลงหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “คนกลุ่มนี้ที่จักรพรรดิอิ๋นพามาด้วยเป็นพวกที่อ่อนแอที่สุด แต่ก็ยังอันตรายมาก ข้านั้นไม่เชื่อว่าสามสำนิกายครึ่งระดับใหญ่แห่
