นเจ้ามีหน้าที่รักข้าก็พอแล้ว”
เชียนอ้าวเซี่ยผู้อ่อนแอไร้กระดูกคิดจะขยับเข้าใกล้มู่เฉียนซี ทว่าผลที่ตามมานั้นคือ…
— ปัง! —
เช่นเคย… เชียนอ้าวเซี่ยถูกมู่เฉียนซีเตะอย่างไร้ความปรานี
“หากไม่มีข่าวคนของหุบเขาหมอเทวดามารายงานข้า เจ้าก็ห้ามมาวุ่นวายกับข้า”
“เสี่ยวซีซี ดอกบัวหิมะที่นอกเมืองบานแล้ว มันสวยงามยิ่งนัก เราไปชมดอกไม้นอกเมืองด้วยกันเถอะ” เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวโดยไม่สนใจอาการฟึดฟัดของมู่เฉียนซี
“ข้าไม่สนใจ”
“เสี่ยวซีซี เช่นนั้นเราไปดูทะเลสาบกัน แล้วคุยเรื่องความรักของเราสองคนดีหรือไม่ ?”
“เจ้าไสหัวไปได้แล้ว!” มู่เฉียนซีตะคอกเสียงดัง
นางจะตีเขาทว่าเขาเอียงตัวหลบได้พลันรีบกล่าวว่า “เสี่ยวซีซี สำนักย่อยของสำนักอวิ๋นเยียนค้นพบสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีชนิดหนึ่งอยู่ในหุบเขาแห่งหนึ่งในแคว้นอิ๋นเหยียน ท่านเจ้าสำนักกับเหล่าผู้อาวุโสกำลังจะเดินทางไปที่นั่น เจ้าคิดว่าพวกเราควรไปจัดการพวกนั้นให้เรียบทีเดียวเลยดีไหม ?”
“ผู้คนต่างก็แก่งแย่งกัน ไม่รู้ว่ามันมีดีอะไร…”
“มันเป็นผลวิญญาณมหาจักรพรรดิ เป็นสมุนไพรวิญญาณที่สามารถทะลวงพลังเข้าขั้นมหาจักรพรรดิได้ พวกเขาต้องการจะส่งไปให้กับสำนักใหญ่ของสำนักอวิ๋นเยียนเพื่อเอาความดีความชอบ”
การกระจายข่าวของหอเชียนอินนี้ ช่างน่ากลัวดีแท้
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “ข่าวลือเรื่องผลวิญญาณมหาจักรพรรดินี้ เจ้าเผยแพร่ออกไปหรือยัง ?”
เชียนอ้าวเซี่ยยิ้ม “อืม ข่าวนี้ถูกขายให้กับ
