างแรง
“ฝากพระองค์สั่งสอนบุตรสาวให้ดีด้วย” ผู้อาวุโสอู่กล่าวอย่างหงุดหงิดใจ จากนั้นพวกเขาก็พากันกลับไป แต่สิ่งที่คนกลุ่มนี้คิดไม่ถึงนั่นก็คือ นักฆ่าเทพมรณะที่พวกเขากำลังตามตัวอยู่ เวลานี้ได้นอนเอนกายอยู่ในห้องของมู่เฉียนซี พวกเขาเดินเข้าไปอีกไม่กี่ก้าวก็จะเห็นนักฆ่าเทพมรณะผู้นั้น
ผู้นำเหอยิ้ม กล่าวว่า “คุณชายเซี่ย ครั้งนี้ออกข้างนอกมานานสักระยะแล้วกระมัง ควรกลับจวนได้แล้ว ป่านนี้เกรงว่าคนที่จวนคงจะเป็นกังวลจนคลั่งแล้ว”
“ไม่ได้ ข้าจะอยู่กับเสี่ยวซีซีของข้า”
“คุณชายเซี่ย มีคำคำหนึ่งได้กล่าวเอาไว้ว่า ฮูหยินของสหายมิอาจข่มเหงรังแกได้” เพื่อเป็นการป้องนายน้อยของตนเอง ผู้นำเหอจึงกล้ากล่าวเช่นนี้ออกมา
มู่เฉียนซีใบหน้าหม่นคล้ำ คนทั้งหมดนี้ล้วนแต่กล่าววาจาอะไรไม่รู้ ซี้ซั้วกันทั้งนั้น
เชียนอ้าวเซี่ย “ผู้นำเหอไม่ต้องกังวลมากไป ข้ากับอวี้สนิทสนมกันปานนั้น แท้จริงแล้วข้ารู้ความลับของเขาว่าเขาชอบไม้ป่าเดียวกัน อ้อ แล้วเรื่องนี้เจ้าก็อย่าปากพล่อยไปพูดให้ใครฟังเชียว ไม่เช่นนั้นอวี้ต้องฆ่าข้าแน่ ๆ”
ผู้นำเหอกล่าวเสียงสั่นเครือ “เป็นไปไม่ได้! คุณชายเซี่ยอย่าได้เอาเรื่องเช่นนี้มาล้อเล่น ข้ายิ่งใจไม่ดีอยู่ด้วย”
มู่เฉียนซีตกใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของเจ้าบ้าเซี่ยผู้นี้กับน่าหลานอวี้นั้นคงจะไม่ธรรมดา ถึงได้รู้ความลับสุดยอดนี้ของน่าหลานอวี้ได้
มู่เฉียนซีพยักหน้า “ผู้นำเหอ ข้ายืนยันอีกเสียงว่