ใจอย่างมาก
“จะให้รักษาเจ้าคนเดียวโดยเฉพาะคงไม่ได้ เจ้าเคยเห็นคนไข้ที่รังแกหมอเช่นนี้อย่างตัวเจ้าเองหรือไม่ล่ะจิ่วเยี่ย ?” มู่เฉียนซีกล่าวไปก็โกรธไป
“ดูเหมือนว่าคนไข้อย่างข้าจะสงบเกินไป ข้าต้องทำให้ซีหมดแรงและไม่มีแรงที่จะไปสนใจคนไข้ผู้อื่น…”
“อ๊ะ!”
เห็นได้ชัดว่าเยี่ยอ๋องกําลังทําตัวเอาแต่ใจ มู่เฉียนซีอดคิดไม่ได้ว่าความผิดปกติทั้งหมดของจิ่วเยี่ยนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับคําสาป แต่มันเป็นความหึงหวงล้วน ๆ
มู่เฉียนซีอยากจะร้องไห้อย่างมากในเวลานี้‘อาถิงเจ้าบัดซบ! รีบตื่นขึ้นมาเร็วเลย จิ่วเยี่ยจอมยุ่งผู้นี้จะได้ไปออกตามหาคนที่เขาอยากจะหาให้พบให้พบในเร็ววัน จากนั้นข้าจะได้หายใจหายคอเต็มปอดหน่อย’
…
กลุ่มข่าวสารของหอเชียนอินนั้นลึกลับมากในทวีปเซี่ยโจว แต่กลับกระจายอยู่ทั่วทวีปเซี่ยโจว ไม่นานนักก็มีเบาะแสจึงทําให้พวกเขาหาสมุนไพรวิญญาณได้
“ร้อน! อ๊ากร้อน!”
“อา… เสี่ยวซีซีน้อย ข้าทนไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหวแล้ว”
เสียงแหบพร่าที่มีเสน่ห์อย่างยิ่งยวดนี้ทําให้ผู้คนเข้าใจผิดไปไกล ในขณะนั้นเชียนอ้าวเซี่ยมีเหงื่อเย็นผุดพราย เสื้อคลุมสีขาวหิมะของเขาโปร่งใสมากขึ้นเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว กล่าวขึ้น “เสี่ยวหง ยังไม่พอ เพิ่มไฟอีก”
“ได้เลยนายท่าน” เสี่ยวหงยิ้ม
“เสี่ยวซีซีข้าจะสุกแล้ว ข้าจะสุกแล้วจริง ๆ ข้าสุกแล้วไม่อร่อยนะ ยังดิบ ๆ แบบตอนนี้อร่อยกว่า เสี่ยวซีซีเจ้ารีบมาลองชิมข้าเร็วเข้าสิ”
เวลานี้เชียนอ้า
