คุณชายเซี่ยไล่ตามหาสตรีผู้งดงามมาไกลถึงพันลี้ ในที่สุดเขาก็หานางพบ
มู่เฉียนซีแทบอยากจะกระชากบุรุษน่ารำคาญผู้นี้มาต่อยสักหมัด นางกล่าวเสียงเย็นชาเต็มสิบส่วน “อย่ามายุ่งวุ่นวายกับข้า ข้ามีธุระต้องทำ”
เชียนอ้าวเซี่ย “เสี่ยวซีซีข้าจะไม่วุ่นวายเลย ขอเพียงแค่ได้จ้องมองเจ้าเงียบ ๆ ก็พอใจข้าแล้ว”
เชียนอ้าวเซี่ยเรียนรู้ทักษะการต้มตุ๋นได้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก แต่ตอนนี้มู่เฉียนซีไม่สนใจเขา นางมุ่งหน้าไปที่สมาคมพันธมิตรย่อยของหอการค้าอันดับหนึ่งเพื่อสืบข่าวเกี่ยวกับหอเชียนอินแล้ว
“เจ้า… เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไรกัน ?”
ในขณะที่มู่เฉียนซีย่างเท้าเข้าประตูหอการค้าอันดับหนึ่ง ทันใดนั้นเสียงทักทายอันแหลมคมก็ดังขึ้นมา
มู่เฉียนซีรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาสตรีชุดเขียวที่ยืนอยู่ตรงหน้านัก จากนั้นนางกล่าวเสียงแผ่วเบาว่า “องค์หญิงรอง นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะโชคดีเอาชีวิตรอดออกมาได้”
อิ๋นซวงซวง “ข้าเป็นคนดวงแข็ง เจ้าไม่ต้องอิจฉาไปหรอก ที่นี่เป็นสมาคมพันธมิตรย่อยของหอการค้าอันดับหนึ่ง มิใช่ที่ที่เจ้าควรมา”
มู่เฉียนซี “ข้ามีธุระของข้า ข้าประสงค์จะพบท่านผู้นำแห่งสมาคมพันธมิตรย่อยสักหน่อย”
“ท่านผู้นำไม่ว่าง แต่ละวันท่านผู้นำมีกิจมีงานที่ต้องจัดการเป็นหมื่น ๆ เรื่อง ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากจะพบแล้วจะพบได้ พวกเจ้าตรงนั้นน่ะ มาลากตัวสตรีผู้นี้ออกไปจัดการประเดี๋ยวนี้”
“ขอรับองค์หญิงรอง”
ท่านลุงขององค์หญิงรองเป็นถึงท่านผู้นำรองแห่งหอก
