ารค้าอันดับหนึ่ง อีกทั้งสถานะของตัวนางก็เป็นถึงองค์หญิง คนในหอการค้าจึงไว้หน้านางอย่างมาก
มู่เฉียนซี “ข้าต้องการพบกับท่านผู้นำแห่งสมาคมพันธมิตรย่อย หากพวกเจ้ากล้าคิดจะลงมือกับข้า อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
อิ๋นซวงซวงกล่าวอย่างหยิ่งยโส “มู่เฉียนซี เจ้าอย่าคิดว่าเจ้ามีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัวอยู่ในมือแล้วจะทำตัวโอหังได้ตามใจชอบงั้นรึ ? หากเจ้ากล้าลงมือกับหอการค้าอันดับหนึ่งแล้วละก็ เจ้าต้องตาย!”
“แม่นาง เชิญ!” หนึ่งในองครักษ์กล่าวกับมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีเหลือบมองพวกเขาก่อนจะกล่าวอย่างเฉยเมย “เดิมทีข้าไม่ต้องการจะรบกวนเขา และไม่ได้ต้องการอาศัยอำนาจมาข่มเหงผู้อื่นเช่นนี้ แต่พวกเจ้าเป็นคนหาเรื่องเอง พวกเจ้าทำให้ข้าไม่มีทางเลือก”
มู่เฉียนซีหยิบป้ายคำสั่งออกมาจากในมิติเก็บของของนาง “ข้าคิดว่าตาของพวกเจ้าคงไม่ได้บอดหรอกกระมัง พอจะมองออกใช่หรือไม่ว่าป้ายคำสั่งนี้หมายถึงสิ่งใด ?”
ผ่านไปชั่วอึดใจทุกคนต่างนิ่งอึ้งตะลึงลาน “นะ… นายน้อย…”
อิ๋นซวงซวงได้ยินพลันผงะไป นางกล่าวด้วยความงุนงง “พวกเจ้าหมายความว่าอย่างไรที่ว่านายน้อย…? เหตุใดสตรีผู้นี้ถึงได้เป็นนายน้อยน่าหลานอวี้ไปได้”
นางไม่ใช่นายน้อยน่าหลานอวี้ แต่ป้ายคำสั่งที่นางถืออยู่นั้นเป็นป้ายคำสั่งของนายน้อยน่าหลานอวี้ หากผู้ใดเห็นป้ายคำสั่งนี้ก็เหมือนกับเห็นว่านายน้อยมาด้วยตัวเอง
เวลานี้พวกเขาไม่กล้าดูหมิ่นต่อมู่เฉียนซี อีกทั้งต้องเปลี่ยนมากล่า
