นี่ สถานะย่อมแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
อิ๋นซวงซวง “เพื่อสตรีผู้นี้ซึ่งพวกเจ้าก็ไม่รู้ว่านางเป็นผู้ใดมาจากไหน แต่พวกเจ้ากลับกล้าไล่ข้าผู้ซึ่งเป็นถึงองค์หญิง คอยดูเถอะ ท่านลุงข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าเอาไว้แน่”
“องค์หญิงรอง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาใช้อารมณ์เช่นนี้นะขอรับ หากแม่นางผู้นี้เอาเรื่องขึ้นมาจริง ๆ แม้แต่ตำแหน่งท่านผู้นำรองของท่านลุงขององค์หญิงก็อาจจะเสียไปได้”
สำหรับองค์หญิงผู้ดื้อรั้นผู้นี้ พวกเขามีแต่ต้องใช้ไม้แข็งกับนางเท่านั้น ไม้อ่อนใช้ไม่ได้กับคนอย่างนาง
ในที่สุด คำกล่าวเหล่านี้ก็ทำให้องค์หญิงผู้ดื้อรั้นโกรธจนร้องไห้วิ่งออกไปจากหอการค้าอันดับหนึ่งจนได้
“แม่นาง เชิญด้านในขอรับ ท่านผู้นำกำลังมาแล้ว”
พวกเขานำทั้งชาดีและติ่มซำมาบริการให้มู่เฉียนซีและดูแลนางอย่างดี หวังว่านางจะไม่เอาเรื่องที่ผ่านมา
ท่านผู้นำแห่งสมาคมพันธมิตรย่อยของหอการค้าอันดับหนึ่งในแคว้นอิ๋นเหยียน เป็นชายหนุ่มวัยกลางคนที่มีพุงย้อยออกมา ในขณะที่เขาเห็นมู่เฉียนซี เขาก็หัวเราะเสียงดัง “ฮ่า ๆ ๆ แม่นาง รูปโฉมของแม่นางช่างมีเสน่ห์ในแบบที่หาได้ยากนัก มิน่าล่ะว่าเหตุใดเสี่ยวอวี้ถึงได้มีใจให้ หากแม่นางไม่ได้เอาป้ายคำสั่งออกมาให้เห็นกับตา พวกข้าก็คงสงสัยว่าเสี่ยวอวี้คงจะชอบบุรุษแล้ว”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย เขาเดาถูกแล้ว… นายน้อยน่าหลานของพวกเขาชอบไม้ป่าเดียวกัน
มู่เฉียนซี “ข้ากับน่าหลานอวี้เป็นเพียงสหายทั่วไป
