ตะต้องเสี่ยวซีซีของข้าก็ลองดู” เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
ม่านตาของงูเหลือมหิมะหดเล็กลงทันที “กระบี่วิญญาณน้ำแข็ง เจ้าเป็นลูกหลานของจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้รึนี่!”
“กล้าดีอย่างไรมาแตะต้องนายท่านของข้า!” อู๋ตี้โกรธกรุ่น มันตะคอกพลางกระโจนเข้าใส่
— ตูม! —
งูเหลือมหิมะถูกตบกระเด็นออกไป ส่วนงูเหลือมเพลิงเพียงมองเชียนอ้าวเซี่ยกับกระบี่เล่มนั้น มันไม่ได้ลงมือทําอะไรบุ่มบ่าม
งูเหลือมหิมะ “พวกข้าไม่รู้ว่าเป็นลูกหลานของท่านจักรพรรดิ หากเป็นลูกหลานของท่านจักพรรดิ เช่นนั้นดอกบัวผลึกน้ำแข็งเก้าชั้นนี้พวกข้าจะใส่พานถวายให้”
เดิมทีคิดว่าจะมีการต่อสู้ที่ดุเดือดแต่ตอนนี้กลับจบลงอย่างสงบ
งูเหลือมหิมะให้มู่เฉียนซีเก็บสมุนไพรอย่างใจกว้าง มู่เฉียนซีดีใจอย่างมาก นางเก็บดอกบัวผลึกน้ำแข็งเก้าชั้นลงมาอย่างระมัดระวัง พลางเก็บมันไว้อย่างอ่อนโยนราวกับว่ามันคือเด็กที่ต้องการการดูแล
เชียนอ้าวเซี่ยเห็นมู่เฉียนซีเช่นนี้ก็ถึงกับยืนอึ้ง นางหยิ่งยโส เผด็จการ เย็นชา ไร้ความปราณี สิ่งเหล่านี้เขาได้เจอมาหมดแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเสี่ยวซีซีในมุมอ่อนโยนเช่นนี้ …ราวกับรังสีของแสงแดดที่ทำให้หัวใจของเขาสั่น
มู่เฉียนซีเก็บดอกบัวผลึกน้ำแข็งเก้าชั้นไว้แล้ว ครั้งหน้าหากท่านอาเล็กป่วย นางก็ไม่จําเป็นต้องตื่นตระหนกอีกแล้ว
แต่ทว่า…
มู่เฉียนซีถามขึ้น “พวกเราจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไรรึ ?”
งูเหลือมหิมะ “พวกข้ารู้ท
