ล่าวขึ้น “เหล่าจู่ ท่านให้ข้าเล่นสักสองสามก้อนด้วยสิ หินวิญญาณหิมะนี้ช่างงดงามยิ่งนัก”
“มอบให้เจ้าจะมีประโยชน์อันใดเล่า ? ในเมื่อเจ้าฝึกฝนพลังวิญญาณไม่ได้”
“ข้าเห็นว่ามันสวยดีจึงอยากได้”
“เจ้าอย่าคิดว่าข้าไม่รู้ การที่เจ้าอยากได้ก็เพียงเพราะอยากจะเอาให้กับนางเยอะ ๆ หากเป็นพลังวิญญาณขั้นปรมาจารย์ภูตก็จะเห็นผลได้ดี แต่หากพลังวิญญาณถึงขั้นราชาแห่งภูตแล้วละก็ การใช้หินวิญญาณหิมะนี้ก็ไม่ค่อยจะได้ผลมากนัก ต่อให้ข้ามอบให้นางหมื่นก้อน ผลก็ไม่ต่างกัน”
มู่เฉียนซีมองจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้พลางกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสมาก”
จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้กล่าวพลางทอดถอนใจ “ไม่รู้ว่าตระกูลเชียนของข้าได้ก่อกรรมทำชั่วอะไรไว้ เมื่อลูกหลานถึงรุ่นนี้ถึงได้เกิดมาไร้ซึ่งพลังวิญญาณ มาวันนี้ต้องขอความกรุณาจากเจ้าแล้ว หวังว่าเจ้าจะช่วยดูแลเขา อย่าให้ตระกูลเชียนของข้าไร้ผู้สืบสกุลเลย”
“อย่างอื่นข้าไม่ขอรับปาก แต่ตราบใดที่เขาอยู่ในสายตาข้า ข้าไม่ปล่อยให้เขาตายแน่”
หากเจ้าคนน่ารำคาญผู้นี้เกิดชอบบุรุษขึ้นมา ตระกูลเชียนของพวกเขาต้องไร้ผู้สืบสกุลเป็นแน่แท้ ถึงตอนนั้นแล้วนางก็ไม่อาจทำอะไรได้
จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้กล่าวแนะนำ “ที่นี่เป็นที่ที่ดูดซับหินวิญญาณหิมะนี้ได้ดีที่สุด เจ้ารีบลงมือเถอะ”
มู่เฉียนซีพยักหน้า
ในหินวิญญาณหิมะนี้มีพลังจิตซ่อนอยู่เป็นจำนวนมาก และมู่เฉียนซีผู้ที่มีร่างกายแข็งแกร่งอย่างก็ดูดซับพลังอ
