้าอยู่ที่นี่ แต่มรดกตกทอดของข้าอยู่ในโบราณสถานที่เฉียนเซี่ย”
จี้หยกสองอันลอยอยู่กลางอากาศ มันลอยมาตรงหน้าของพวกเขา
“หากโบราณสถานเปิด พวกเจ้าก็นำป้ายหยกนี้ไปสืบทอดพระราชวัง เมื่อถึงตอนนั้น พวกเจ้าจะได้รับมากแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับโชคดวงของพวกเจ้าแล้ว”
เดิมทีแล้วมีจี้หยกเพียงแค่อันเดียว แต่เนื่องจากสถานะที่พิเศษของแม่นางผู้นี้ จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้จึงต้องนำจี้หยกออกมาสองอัน
มู่เฉียนซีรับจี้หยกที่เย็นยะเยือกนั้นมา “โบราณสถานเฉียนเซี่ย ?” นางถามทวน
เชียนอ้าวเซี่ย “โบราณสถานเฉียนเซี่ยเป็นโบราณสถานของราชวงศ์แคว้นเฉียนเซี่ย มีประวัติยาวนานกว่าแคว้นเฉียนเซี่ยเสียอีก แม้กระทั่งเหล่าจู่ก็ยังไม่รู้ว่ามันมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ หลังจากที่เหล่าจู่ค้นพบ ท่านก็ได้ปิดผนึกเอาไว้ให้กับราชวงศ์ของแคว้นเฉียนเซี่ยเพื่อให้ลูกหลานคนรุ่นหลังได้นำมาฝึกฝน”
หลังจากที่ได้จี้หยกนี้มาแล้ว เชียนอ้าวเซี่ยก็ยังไม่พอใจ เขากล่าวถามขึ้นว่า “เหล่าจู่ แล้วมีของล้ำค่าใดที่สามารถทำให้ข้าเป็นยอดฝีมือระดับสูงภายในชั่วพริบตาได้บ้าง ?”
จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้ “เจ้าเป็นผู้ที่ไม่มีพลังวิญญาณมาแต่กำเนิด มอบของล้ำค่าให้แก่เจ้า เจ้าคิดว่าจะใช้ประโยชน์ได้รึ ? สิ้นเปลืองเปล่า ๆ ปลี้ ๆ”
“ว่าแต่สาวน้อย… ข้าจะมอบหินวิญญาณหิมะให้กับเจ้าสองก้อน มันสามารถเพิ่มพลังวิญญาณให้เจ้าได้”
ทันใดนั้นหินวิญญาณหิมะตกลงตรงหน้าของมู่เฉียนซี
เชียนอ้าวเซี่ยก
