าก ทว่าเรื่องนี้ถือเป็นครั้งแรกของเขา ต่อให้เป็นสำนักปรุงยาก็คงไม่กล้ากระทำเรื่องเช่นนี้ได้
ท่าทางตกตะลึงของเชียนอ้าวเซี่ยทำให้มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกอีกครา ฝีมือการแสดงเก่งกาจอย่างเจ้าน่ารำคาญผู้นี้ก็มีสีหน้าเช่นนี้เป็นด้วย
“หากอยากเจ็บต่อไป เจ้าก็ไม่ต้องกินก็ได้”
“กิน กิน ข้ากิน!” เชียนอ้าวเซี่ยรีบกินยาวิญญาณด้วยความเชื่อฟัง
เขาที่ได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส ในไม่ช้าร่างกายก็ฟื้นกลับมาเป็นปกติ เขามองมู่เฉียนซีด้วยความรักใคร่ กล่าวว่า “ข้าไม่คิดว่าเสี่ยวซีซีจะร่ำรวยถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังใจกว้างให้ยาข้าจำนวนมาก เสี่ยวซีซี ต่อไปเจ้าเลี้ยงดูข้าด้วยได้หรือไม่ ข้าทำได้ทุกอย่างเลย โดยเฉพาะ…”
หากไม่ใช่เพราะอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้ มีหวังมู่เฉียนซีต้องถีบสั่งสอนเขาไปแล้วเป็นแน่แท้ ปากดีนัก!
มู่เฉียนซี “เจ้าหยุดก่อเรื่องได้แล้ว ที่นี่นอกจากข้าก็ไม่มีคนอื่น เจ้าทำเช่นนี้เพื่ออะไรกัน ? ไม่เหนื่อยบ้างหรือ ?”
เชียนอ้าวเซี่ยขยับเข้าใกล้มู่เฉียนซี “เสี่ยวซีซีพูดถูก ที่นี่มีเพียงเราสองคน หากเสี่ยวซีซีจะทำอะไรกับข้า ข้าก็จะไม่ขัดขืน อยากจะจับอยากจะเล่นส่วนไหนของข้าก็ตามสบายเลย”
สีหน้าของมู่เฉียนซีหม่นลง เจ้าน่ารำคาญผู้นี้แสดงละครเก่งเสียยิ่งกว่าอะไร ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจทำให้เขาเผยธาตุแท้ออกมาได้เลย
“ข้าไม่ชอบคนสะดีดสะดิ้งเช่นเจ้าหรอก ข้าชอบบุรุษที่มีนิสัยสุขุมเยี่ยงชายชาตรีเจ้าเข้าใจหรือไม่ ? หา
