างยาข้า เจ้า…”
— ปัง! —
ในตอนนั้นเอง ตัวประหลาดขนสีขาวตัวนั้นก็ลงมือ ตบกวาดไปทางอู่เผิง
“เจ้าขยะนี่ เจ้าอย่าบอกนะว่าสตรีผู้นี้เป็นหนึ่งในนั้น”
อิ๋นซวงซวงที่ถูกประคองอยู่ในมือมาตลอด เมื่อเห็นตัวประหลาดตัวนั้นมองนางอย่างรังเกียจราวกับนางเป็นสิ่งสกปรกอะไรบางอย่าง นางโกรธกรุ่นแทบสลบ
อู่เผิง “ข้าน้อยมิทราบว่าข้าน้อยทำอะไรผิดถึงทําให้นายท่านไม่พอใจ ?”
“พวกเจ้าสำนักเจินอู่ให้สัญญากับข้าว่าจะส่งบุรุษสตรีบริสุทธิ์สิบคนมาทุกปี แต่สตรีนางนี้…” หัวใจของอู่เผิงเต้นระรัว ไม่มีทาง!
องค์หญิงรองผู้ยังไม่เคยเข้าพิธีแต่งงานผู้นี้ ถูกผู้อื่นลอบกระทำเข้าเสียแล้วหรือ ?
“เจ้า… เจ้า…” เมื่อถูกผู้อื่นทำความลับแตก อิ๋นซวงซวงแทบจะมุดแผ่นดินหนีไป
อู่เผิงมองไปที่มู่เฉียนซีกับเชียนอ้าวเซี่ยก่อนจะกล่าวว่า “นายท่านโปรดอภัยด้วย ยังมีสองคนนี้อีก พวกเขาทั้งสองต้องยอดเยี่ยมอย่างแน่นอนขอรับ”
ตัวประหลาดขนขาวกล่าวขึ้น “อืม เจ้าสองคนนี้นับว่าไม่เลว” เวลานี้องครักษ์ของเชียนอ้าวเซี่ยรู้สึกเหมือนฟ้าผ่าลงในฉับพลัน
“ไม่กระมังคุณชาย…?! ความบริสุทธิ์ของคุณชายยังอยู่…”
“นี่เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อที่สุดเท่าที่ข้าเคยได้ยินมา”
“คุณชายนั้นเริ่มวิ่งตามสตรีงามตั้งแต่อายุสามขวบ สตรีงามที่อยู่ด้านหลังจวนนั้นไม่ถึงหนึ่งหมื่นก็คงจะมีสักสามพันคนแล้ว แต่คนขนขาวผู้นี้กลับบอกว่า…”
เจ้าตัวประหลาดขนขาวน่ากลัวเป็นอย่างมาก แต่พวกเขานั้นไม่สงส
