ือเลยหลังจากที่เดินทางไกลมาหลายวัน อู่เผิงก็กล่าวขึ้นว่า “อีกไม่ไกล ด้านหน้าเราจะเจอหุบเขาน้ำแข็ง เป็นที่ที่ดอกบัวผลึกน้ำแข็งเก้าชั้นเติบโตอยู่ คืนนี้พวกเราพักกันที่นี่ก่อนสักคืนเถอะ วันพรุ่งจะได้มีแรงรับมือกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ปกป้องดอกบัวนั้นได้”พวกเขาเหนื่อยล้ากับการเดินทางมามาก ดังนั้นจึงตกลงที่จะพักผ่อนกันที่นี่อู่เผิงกับพวกออกไปล่าสัตว์กันมาได้มากมาย พวกเขาเตรียมย่างเนื้อสัตว์กินกันสำหรับคืนนี้ ในเมื่อมีเนื้อย่าง สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยนั่นก็คือเหล้าเหล้าที่อู่เผิงเตรียมมานั้นนับว่าไม่เลวเลย แม้กระทั่งองค์หญิงรองผู้ยโสยังชอบที่จะดื่มมันในตอนนี้เอง อู่เผิงเดินไปหามู่เฉียนซี “แม่นางมู่ วันพรุ่งก็เป็นวันที่ต้องทำภารกิจใหญ่กันแล้ว ข้าดื่มให้เจ้าหนึ่งจอก!”ในขณะที่อู่เผิงยื่นจอกเหล้าให้กับมู่เฉียนซี ทันใดนั้นมือเรียวยาวขาวดั่งหิมะข้างหนึ่งก็รับจอกเหล้านั้นแทน เขากล่าว “เสี่ยวซีซีดื่มเหล้าไม่เก่ง เหล้าจอกนี้ให้ข้าดื่มแทน เจ้าจะว่าอย่างไร ?”อู่เผิงยิ้ม “ย่อมได้”ทั้งสองกระดกแก้วเหล้าคนละหนึ่งจอกจนหมด มู่เฉียนซีเงยหน้าขึ้นมองชายผู้มีใบหน้างดงามอย่างไร้ที่ติผู้นั้น พลันบังเกิดความตะลึงงันปรากฏขึ้นภายในดวงตาของนาง.
— ปัง! —
ร่างสีขาวที่งดงามผู้นั้นล้มกระแทกลงบนพื้นหิมะ เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากริมฝีปาก พื้นหิมะขาวโพลนนั้นเปื้อนไปด้วยเลือด ช่างดูหยาดเยิ้มเป็นพิเศษเสียจริงเชียว
“คุณชาย!” พ
