็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาโดยแท้ ใบหน้าของมู่เฉียนซีหม่นคล้ำ นางหมดคำจะกล่าวแล้ว “ไสหัวไปให้พ้น!”เชียนอ้าวเซี่ยกวนใจนางจนถึงขีดสุดแล้ว เขาลุกขึ้น กล่าวว่า “ได้ ข้าจะไสหัวไป แต่เสี่ยวซีซี เจ้าก็ต้องไสหัวไปกับข้าด้วย”มู่เฉียนซีอยากจะฆ่าเจ้าบุรุษนุ่มนิ่มน่ารำคาญผู้นี้เสียจริง ๆ ทันใดนั้นเอง อู่เผิงหัวเราะอย่างเขินอายและกล่าวว่า “ฮ่า ๆ ๆ ความสัมพันธ์ของแม่นางมู่กับคุณชายเซี่ยนี่ดีจริง ๆ”มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุก ชายผู้นี้เอาตาข้างใดมองว่าความสัมพันธ์ของนางกับเชียนอ้าวเซี่ยเรียกว่าดี ?ประกายแสงวาบผ่านดวงตามืดสนิทคู่นั้นของนาง มู่เฉียนซีเหลือบมองเชียนอ้าวเซี่ยด้วยหางตา “เจ้า ข้าขอเตือนเจ้าว่าอย่ามายุ่งกับข้าอีก มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าขึ้นมาจริง ๆ”น้ำเสียงของมู่เฉียนซีแฝงไปด้วยเจตนาฆ่าที่แน่วแน่ ไม่ว่าจะเป็นหมอปีศาจคนก่อนหรือจะเป็นผู้นำตระกูลมู่ในเวลานี้ นางก็ไม่ใช่คนอารมณ์ดีอะไรมากนัก“อ้อ! เซี่ยเข้าใจแล้ว” เชียนอ้าวเซี่ยก้มหน้ากล่าวด้วยความน้อยใจอู่เผิง “เช่นนั้นพวกเราออกเดินทางกันเถอะ หนทางยังอีกยาวไกลกว่าจะถึงจุดหมาย พวกเราต้องเร่งฝีเท้ากันหน่อย”มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “อืม”อู่เผิงและพวกชำนาญทางในทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้มาก ดังนั้นระหว่างการเดินทาง พวกเขาจึงเจอกับสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งไม่มากนัก แต่ต่อให้เจอกับสัตว์วิญญาณเหล่านั้น พวกเขาก็จัดการได้อย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ต้องให้มู่เฉียนซีลงม
