๋นซวงซวงผู้นี้กำลังเล่นปาหี่อะไร แต่นางก็ไม่มีอะไรต้องกลัว เพียงต่อสู้กันอย่างเปิดเผย นางไม่กลัวไม่อยู่แล้ว แต่ถ้าหากแม่นางผู้นี้คิดจะต่อสู้แบบลอบโจมตี นางจะทำให้อีกฝ่ายตายอย่างสมใจ
อิ๋นซวงซวง “ในเมื่อเจ้ายอมรับข้อตกลง เช่นนั้นก็เอาคมกระบี่ของเจ้าออกไป ลอบโจมตีกันเช่นนี้ไม่นับว่าชนะ”
“ย่อมได้” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวอย่างแผ่วเบา นางเก็บกระบี่มังกรเพลิงกลับมาอย่างสุขุม
ประกายแสงเย็นวาบผ่านดวงตาของอิ๋นซวงซวงอีกครั้ง นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ซวงเอ๋อร์ ฆ่านางซะ!”
— ตูม! —
ทันใดนั้นอสรพิษเขียวสองหัวพุ่งเข้าหามู่เฉียนซี
เชียนอ้าวเซี่ยตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ “เสี่ยวซีซีระวัง!”
อสรพิษเขียวสองหัวกระโจนใส่มู่เฉียนซี ทว่ามันโฉบเข้ามายังร่างมายาของมู่เฉียนซีเท่านั้น ไม่ใช่ร่างจริง
มู่เฉียนซียิ้มเย้ยหยัน “เหอะ ที่แท้องค์หญิงรองโดนพิษงูแต่ไม่ได้ฝังตนในกองหิมะเพื่อแก้พิษเพราะมีสัตว์พันธสัญญาคอยช่วยเอาไว้นี่เอง”
หากถูกฝังในกองหิมะเป็นชั่วยามจริง ๆ คาดว่าอิ๋นซวงซวงคงจะไข้ขึ้นสูง ป่วยหนักจนถูกส่งตัวกลับวังไปแล้ว คงจะไม่มากระโดดโลดเต้นอยู่ต่อหน้านางตรงนี้
อู่เผิงและคนอื่น ๆ ต่างผงะกันไปครู่หนึ่ง “อสรพิษเขียวสองหัว สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสอง สมกับเป็นองค์หญิงรองจริง ๆ ที่มีสัตว์พันธสัญญาเช่นนี้ เห็นทีแม่นางมู่คงลำบากแล้ว”
เมื่อมองไปที่อสรพิษเขียวสองหัวตัวนั้น ดวงตาของมู่เฉียนซีก็เปล่งแสงเย็นวาบขึ้น
