ามชั้น ไม่เลวเลย”
มู่เฉียนซีเดินเข้าไป กำลังจะเด็ดดอกบัวผลึกน้ำแข็งหิมะสามชั้นนั้นมา ทว่าทันใดนั้นเอง เสียงโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้นจากด้านหลังนาง “เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้! ดอกบัวผลึกน้ำแข็งสามชั้นนั้นเป็นของข้า”
สตรีชุดเขียวผู้หนึ่งพรวดพราดเข้ามาด้วยความรีบร้อน อายุอานามนางน่าจะประมาณสิบแปดสิบเก้าปี รูปร่างหน้าตาหมดจด จัดเป็นสตรีที่งดงามผู้หนึ่ง
มู่เฉียนซี “ดอกบัวผลึกน้ำแข็งสามชั้นนี้ข้าเป็นคนเจอมันก่อน เพราะฉะนั้นมันจึงเป็นของข้า ต้องยึดหลักใครมาก่อนได้ก่อนจึงจะถูกต้อง”
“ข้าเป็นถึงองค์หญิงแห่งแคว้นอิ๋นเหยียน ทุกสิ่งทุกอย่างในแคว้นอิ๋นเหยียนล้วนแต่เป็นของของข้าทั้งสิ้น เจ้ามีสิทธิ์อะไรมากล่าวอ้างว่าเป็นของเจ้า ?”
“แต่บนโลกนี้ของล้ำค่าก็ต้องคู่ควรกับผู้เป็นอัจฉริยะเท่านั้น ผู้ที่มีความสามารถเท่านั้นถึงจะเป็นผู้ครอบครองมัน ต่อให้เจ้าเป็นองค์หญิง หากไร้ความสามารถ เจ้าก็ไม่อาจครอบครองมันได้” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้
องค์หญิง “ข้าไม่สน หากเจ้าคิดจะต่อสู้กับข้า ข้าไม่ปล่อยเจ้าไปแน่” หลังจากนางกล่าวจบ องครักษ์ที่ติดตามมาทั้งหมดก็พร้อมที่จะลงมือ
มู่เฉียนซีโบกมือ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เชิญเข้ามาเด็ดมันสิ”
องค์หญิงกล่าวอย่างพึงพอใจ “อืม เจ้าว่าง่ายเช่นนี้ก็ดี” กล่าวจบนางเดินเข้าไปพร้อมที่จะเด็ดเอาดอกบัวผลึกน้ำแข็งสามชั้นนั้นมา
ทันใดนั้นเอง งูน้อยสีขาวราวหิมะก็เลื้อยพุ่งเข้ามากัดนาง เหล่าองครักษ