ียนซีโหยหวน “จิ่วเยี่ย… อื้อ… เจ้า… หยุด…”“จิ่วเยี่ย หากมีใครมาทำร้ายเจ้า ข้าก็ไม่มีวันปล่อยมันผู้นั้นไปเช่นกัน” ที่นางกล่าวไปเช่นนี้ ไม่ใช่ว่านางจะขอร้องให้เขาหยุด แต่เป็นความจริงจากใจนางจิ่วเยี่ยกอดนางเอาไว้แน่น แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยมีใครกล้าขัดใจเขา ไม่ว่าเขาต้องการสิ่งใด เขาก็จะได้ทุกอย่างที่เขาต้องการ ทว่าสตรีที่เขาปกป้องด้วยหัวใจกลับเห็นเขาเป็นที่สองในชีวิตเสมอ มันจึงทำให้เขาเสียใจอย่างมากแต่แน่นอนว่าจิ่วเยี่ยไม่มีวันยอมแพ้ง่าย ๆ ต้องมีสักวันหนึ่งที่เขาจะเอามู่อวู่ซวงออกจากตำแหน่งที่หนึ่งในใจของมู่เฉียนซีให้ได้ความโกรธและความหึงหวงของจิ่วเยี่ยนั้นไม่ง่ายเลยที่จะสงบลง มู่เฉียนซีจึงทรมานอย่างมาก สุดท้ายก็ผล็อยหลับไปจนได้สตรีผู้นี้ช่างไร้หัวใจยิ่งนัก ปลายนิ้วของเขาเลื่อนตกลงที่หน้าอกซ้ายตรงตำแหน่งหัวใจของสตรีร่างบาง เขาอยากจะควักหัวใจของนางออกมาดูเสียจริง ๆ ว่าภายในนั้นมีอะไร มีเขาอยู่หรือไม่…จิ่วเยี่ยยั้งมือ หยุดความคิดอันโหดร้ายและกระหายเลือดนั้นลง ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ทำนางไม่ลง…ในช่วงนี้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในเซี่ยโจว นั่นก็คือศิษย์ผู้เป็นอัจฉริยะในสำนักย่อยของสำนักอวิ๋นเยียนถูกลอบสังหารอย่างประหลาดนี่เป็นการแก้แค้นสำนักอวิ๋นเยียนอย่างเห็นได้ชัด นับตั้งแต่สำนักอวิ๋นเยียนได้ขึ้นแท่นเป็นสำนักนิกายระดับหนึ่งในเซี่ยโจวมา ก็ไม่เคยมีผู้ใดกล้ากระทำเรื่องที่บังอาจเช่นนี้กับสำนักอวิ๋นเยี
