เราคนใดคนหนึ่งไปเสี่ยง” ศิษย์อีกคนกล่าวสำทับ
ศิษย์พี่สามเองก็ไม่อยากลงมือกับเขาอย่างโหดเหี้ยม ถ้าหากพวกนั้นร่วมมือกันขัดขืนขึ้นมา เขาเองก็จะรับมือได้ยาก เขากล่าวขึ้น “ศิษย์ของหุบเขาหมอเทวดาอย่างพวกเรามีเกียรติและสูงส่ง แน่นอนว่ามิอาจไปเสี่ยงอันตรายได้ หากรู้แต่แรก ข้าคงพาพวกสวะไร้ประโยชน์นั่นมาด้วย หากพามาก็จะสามารถให้พวกเขาลงไปสำรวจแทนเราได้”
มู่เฉียนซีนึกถึงแผนที่ทั้งสองที่นางครอบครองอยู่ขึ้นมา แต่ว่าแผนที่นั้นไม่ได้เข้ากันกับสถานที่แห่งนี้เลย ที่แห่งนี้จะมีวัตถุศักดิ์สิทธิ์อยู่จริง ๆ หรือ ?
ทว่าในเมื่อได้มาแล้ว แน่นอนว่าต้องลองดู
เงาร่างของนางกระโจนออกมา ศิษย์พี่สามได้ยินเสียงคน เขาก็กล่าวขึ้นด้วยเสียงเย็นชาทันที “ผู้ใดอยู่ตรงนั้น ?!”
เด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่อุ้มเจ้าแมวสีขาวมองพวกเขาอย่างยินดี เขากล่าวขึ้น “โอ้! ที่แท้ก็เป็นคนของหุบเขาหมอเทวดานี่เอง ข้านั้นพลัดหลงกับกลุ่มนักผจญภัย ไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับพวกเจ้าที่นี่”
ดวงตาของพวกเขาส่องประกายกล้า พวกเขานั้นเพิ่งคิดที่จะหาคนลงไปลองดูที่หน้าผา แต่กลับมีคนเสนอตัวเข้ามาให้ถึงที่
ทว่าแปลกนัก เมื่อเจ้าหนุ่มผู้นี้เข้ามา กลับไม่มีสัตว์วิญญาณอาละวาดเลย
ศิษย์พี่สามสาวเท้าก้าวใหญ่เดินเข้ามาที่ด้านหน้ามู่เฉียนซีแล้วกล่าวขึ้น “น้องชาย ข้าอยากจะขอให้เจ้าช่วยอะไรหน่อยได้หรือไม่ ?”
“เรื่องอะไรหรือ ?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
“ข้าอยากให้เจ้าช่วยพวกเราโดย
